Józef Alicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Józef Alicki
„Łukasz”, „Dubicz”
Podporucznik Podporucznik
Data urodzenia 12 października 1913
Data śmierci 9 czerwca 1989
Przebieg służby
Siły zbrojne Związek Walki Zbrojnej
Armia Krajowa
Jednostki Oddział Wydzielony Wojska Polskiego
30 Dywizja Armii Krajowej
Główne wojny i bitwy II Wojna Światowa
Odznaczenia
Krzyż Walecznych (od 1941, dwukrotnie)

Józef Alicki (ur. 12 października 1913, zm. 9 czerwca 1989[1]) – pseudonim „Łukasz”, „Dubicz”, hubalczyk, wachmistrz Wojska Polskiego[2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Przebywał w Rzeczycy po rozwiązaniu oddziału majora Henryka Dobrzańskiego[2]. Organizował tam wspólnie z ks. Ptaszyńskim pluton konspiracyjny. Wyjechał jesienią 1940 w Miechowskie, gdzie jako instruktor wyszkolenia działał w konspiracji. Pracował od marca 1941 w wojskowym wywiadzie Związku Walki Zbrojnej[2]. Po napaści Niemców na Związek Radziecki wyjechał w lipcu do Wilna w grupie, która była zawiązkiem Ośrodka Północ I. Był kurierem, występował pod pseudonimem „Łukasz” i przywoził do centrali w Warszawie informacje. Otrzymał za czyny bojowe Krzyż Walecznych[2]. Od połowy 1942 do maja 1944 pracował w wywiadzie Armii Krajowej w Białymstoku, a następnie pełnił funkcję oficera do zleceń w dowództwie 30 Dywizji Armii Krajowej[3]. Brał udział w walkach dywizji i pod Wyżarami był ranny. Odznaczony po raz drugi Krzyżem Walecznych i przedstawiony do odznaczenia Krzyżem Virtuti Militari[3]. Mianowany podporucznikiem rozkazem dowódcy dywizji z dnia 14 sierpnia 1944. Służył do jej rozwiązania[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Łukasz Ksyta, http://www.majorhubal.pl/index.php?d=strona_hubalczycy_pokaz&id=498, www.majorhubal.pl [dostęp 2017-11-24].
  2. a b c d Szymański 1986 ↓, s. 164.
  3. a b c Szymański 1986 ↓, s. 165.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]