Józef Chaciński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Józef Chaciński

Józef Chaciński (ur. 13 marca 1889 w Warszawie, zm. 6 maja 1954 w Górze Kalwarii) – dwukrotny prezes Stronnictwa Pracy: od listopada 1920 do listopada 1922 i od stycznia 1927 do kwietnia 1928, poseł na Sejm II Rzeczypospolitej I i II kadencji w latach 1922–1930, prezes klubu sejmowego w kadencjach 1922–1927 i 1928–1930, członek Rady Jedności Narodowej, polski adwokat.

Studiował prawo w Szwajcarii, Kijowie, Warszawie. Od lat młodzieńczych czynny w organizacjach społeczno-politycznych. Od 1915 roku był członkiem Ligi Narodowej[1].

W Sejmie Rzeczypospolitej Polskiej I kadencji był członkiem klubu Chrześcijańsko-Narodowego Stronnictwa Pracy[2].

Krótko przed przewrotem majowym powierzono mu misję utworzenia rządu jednak wobec sprzeciwu Prezydenta wobec kandydatury gen. Sikorskiego na stanowisko Ministra Spraw Wewnętrznych (pod wpływem Piłsudskiego) zrzekł się misji[3].

W czasie II wojny światowej był w latach 1940–1942 więźniem niemieckiego obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau. Aresztowany 28 marca 1945 przez NKWD, został skazany w procesie szesnastu na 4 miesiące więzienia.

Przypisy

  1. Stanisław Kozicki, Historia Ligi Narodowej (okres 1887-1907), Londyn 1964, s. 571.
  2. Tadeusz i Witold Rzepeccy, Sejm i Senat 1922-1927, Poznań 1923, s. 471.
  3. Bożena Krzywobłocka: Chadecja 1918–1937. Warszawa: Książka i Wiedza, 1974.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • „Kto był kim w Drugiej Rzeczypospolitej” pod red. Jacka M. Majchrowskiego. Warszawa 1994
  • Andrzej Krzysztof Kunert: Słownik biograficzny konspiracji warszawskiej 1939-1945 T.1. Warszawa: Instytut Wydawniczy PAX, 1987, s. 51–52. ISBN 83-211-0758-3.