Józef Merunowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Józef Merunowicz
Data i miejsce urodzenia 31 grudnia 1849
Czerniowce
Data i miejsce śmierci 9 kwietnia 1912
Lwów
Miejsce spoczynku Cmentarz Łyczakowski we Lwowie
Zawód, zajęcie lekarz
Odznaczenia
Order Korony Żelaznej III klasy (Austro-Węgry)

Józef Merunowicz (ur. 31 grudnia 1849 w Czerniowcach, zm. 9 kwietnia 1912 we Lwowie) – lekarz, c. i k. urzędnik.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył gimnazjum w Drohobyczu i we Lwowie. Studiował w Krakowie, w 1873 roku otrzymał dyplom doktora wszech nauk lekarskich. Jeszcze przed promocją został asystentem kliniki lekarskiej przy Uniwersytecie. Po otrzymaniu stypendium cesarskiego pracował przez trzy semestry w fizjologicznym instytucie w Lipsku pod kierunkiem profesora dr Ludwika. Po powrocie osiadł w Stanisławowie jako lekarz. po dwu latach przeniósł się do Lwowa. W 1878 roku wstąpił do służby sanitarnej w namiestnictwie. W 1887 mianowany radcą namiestnictwa i krajowym referentem sanitarnym. W 1911 był referentem spraw sanitarnych w C. K. Namiestnictwie[1]. Pełnił funkcję protomedyka Galicji[2]. Pracował w charakterze radcy dworu[3][1]. Był członkiem honorowym Towarzystwa Lekarskiego Krakowskiego[1], Towarzystwa Lekarskiego Lwowskiego. Zajmował się rozwojem Krynicy. Prowadził biuro i był szefem Czerwonego Krzyża we Lwowie[4][2]. Był autorem publikacji naukowych[2].

Miał czterech synów: Romana - lekarza powiatowego w Chrzanowie, Feliksa - dyrektora miejskiej Kasy oszczędnosci w Samborze, Zygmunta - urzędnika technicznej kontroli skarbowej i zakładu uniwersyteckiego do badania środków spożywczych w Krakowie, Jana i dwie córki. [5]

Został pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie[2].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1911. Lwów: Prezydyum C.K. Namiestnictwa, 1911, s. 1.
  2. a b c d Stanisław Nicieja: Cmentarz Łyczakowski we Lwowie w latach 1786–1986. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1988, s. 351. ISBN 83-04-02817-4.
  3. Kronika. „Gazeta Lwowska”, s. 4, Nr 188 z 19 sierpnia 1909. 
  4. Promedyk dr. Józef Merunowicz Kurier Lwowski 1912 nr 164 s. 3
  5. Nekrologia. dr Józef Merunowicz Czas 1912 nr 164 z 11 kwietnia s. 3

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]