Przegląd Lekarski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Przegląd Lekarski
Częstotliwość miesięcznik
Państwo  Polska
Adres Kopernika 15, 31-501 Kraków
Wydawca Wydawnictwo Przegląd Lekarski
Tematyka medycyna
Pierwszy numer 5 kwietnia 1862
Redaktor naczelny Prof. dr Władysław Sułowicz
ISSN 0033-2240
Strona internetowa

Przegląd Lekarski – jedno z najstarszych polskojęzycznych fachowych czasopism medycznych, wydawane w Krakowie od 1862 r., obecnie przez | Wydawnictwo Przegląd Lekarski. Współcześnie jest miesięcznikiem o charakterze ogólnolekarskim, w przeszłości był tygodnikiem. Zamieszcza prace poświęcone głównie różnym działom medycyny klinicznej, a także z zakresu medycyny teoretycznej, doświadczalnej, etyki, deontologii i historii medycyny, jak również materiały z sympozjów, kongresów oraz artykuły sponsorowane.

Lata 1862–1871[edytuj | edytuj kod]

W styczniu 1862 profesorowie UJ należący do Oddziału Nauk Przyrodniczych Towarzystwa Naukowego Krakowskiego podjęli uchwałę o wydawaniu periodycznego pisma lekarskiego. Po uzyskaniu zgody namiestnictwa ukazał się pierwszy numer "Przeglądu Lekarskiego" 5 kwietnia 1862 r.[1] Był on kontynuacją i rozwinięciem "Rocznika Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Jagiellońskiego". W pierwszym numerze "Przeglądu" zamieszczono m.in. „Aforyzmy kliniczne prof. Dra Dietla”, „Kilka dostrzeżeń z mojego dziennika lekarskiego Dr Oettingera napisana przez Dra L.Hoyera. Wiadomość p. Prof. Dra Majera", "Protokół posiedzenia Oddziału nauk przyr. i lek. z d. 12 marca 1862 r." oraz deklarację autorstwa prof. Dietla w której m.in. czytamy: "Wolni zatem obawy przyniesienia zamiarem naszym uszczerbku czyimbądź godziwym usiłowaniom, w chęci przysporzenia krajowi pożytku, jaki tylko spływać nań może z Towarzystwa naszego, przystępujemy do wydawania zapowiedzianego niniejszym Przeglądu Lekarskiego"[2]. W ówczesnych założeniach czasopismo miało na celu przekazywanie informacji medycznych. Były tutaj publikowane opisy przebiegu chorób, opisy przypadków klinicznych i anatomopatologicznych, opisy metod leczenia, drukowano także reklamy leków. Dość liczne były sprawozdania z działalności towarzystw naukowych i korporacyjnych.

W pierwszym komitecie redakcyjnym zasiadali m.in. Józef Dietl (1862–1867), Józef Majer (1862–1872), Antoni Bryk (1862–1864) Fryderyk Skobel (1862–1972) i Michał Zieleniewski(1862–1870). Od numeru 28 do składu redakcji doszedł Józef Oettinger (1862–1872).W tym okresie w redakcji pracowali również: Maurycy Madurowicz(1867–1870), Lucjan Rydel (1867-71), Stanisław Janikowski (1867-71 i dalej do 1876), Bolesław Lutostański (1870–1872).Do 1871 roku czasopismo redaguje Komitet[3].

Lata 1871–1908[edytuj | edytuj kod]

Gdy w 1871 roku Towarzystwo Naukowe Krakowskie przeobrażało się w Akademię Umiejątności Oddział nauk Przyrodniczych i łekarskich oddał "Przegląd " na własność Stanisławowi Janikowskiemu i Bolesławowi Lutostańskiemu, którzy dobrawszy do swego grona Grabowskiego wydawali pismo przez cały 1872 rok.

Po roku "doznawszy strat materialnych" odstąpili pismo Towarzystwu Lekarskiemu Krakowskiemu, którego stał się on organem prasowym[4]. Redaktorem naczelnym do 1876 roku pozostał Stanisław Janikowski. Po nim redaktorem zostaje Leon Blumenstock-Halban, a potem Stanisław Ciechanowski.

Lata 1909–1921[edytuj | edytuj kod]

W 1908 roku "Przegląd Lekarski" połączył się z "Czasopismem Lekarskim” wydawanym w Łodzi i od 1909 roku do 1921 roku jest wydawany jest jako „Przegląd Lekarski oraz Czasopismo Lekarskie[5].

Lata 1921–1939[edytuj | edytuj kod]

W 1921 r. "Przegląd Lekarski" ze względów oszczędnościowych przestał się ukazywać jako samodzielne czasopismo. Ówczesne czasopisma lekarskie ("Przegląd Lekarski", publikujący artykuły pochodzące od członków Towarzystwa Lekarskiego Krakowskiego oraz od członków Towarzystwa Lekarzów Galicyjskich, poza tym "Czasopismo Lekarskie", "Lwowski Tygodnik Lekarski" i kilka innych) połączyły się i przekształciły w Gazetę Lekarską i pod tym tytułem ukazywały się one do 1939 roku.

Okres powojenny[edytuj | edytuj kod]

Po II wojnie światowej, już w pierwszym półroczu 1945 roku "Przegląd Lekarski" wznowił swą działalność, a jego redaktorem został prof. Bronisław Giędosz. Mimo dużych trudności finansowych, dzięki licznym sponsorom czasopismo to w różnej formie i szacie wydawniczej funkcjonuje do dzisiaj.

Na liście czasopism punktowanych przez polskie Ministerstwo Nauki znajduje się w części B z sześcioma punktami[6].

Redaktorzy naczelni[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Adam Wrzosek Rzut oka na rozwój czasopiśmiennictwa lekarskiego polskiego ze szczególnym uwzględnieniem pięćdziesięciolecia "Przeglądu lekarskiego" "Przegląd lekarski oraz czasopismo lekarskie" 1911 nr 28 s.437 – 462