Józef Pracker

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Józef Pracker (ur. ok. 1730, zm. 14 lutego[1] 1790) - rzeźbiarz.

Jego nazwisko zapisywano także w formach Pratzker, Pratker, Pratzler, Pratzger, Protker oraz Proczker. Urodził się w Międzyrzeczu na Morawach. Około 1760 roku osiadł w Cieszynie.

W 1766 wyrzeźbił czterech ewangelistów w Kościele Jezusowym w Cieszynie.

W wyniku pożaru, który nawiedził Cieszyn w 1789 stracił cały swój majątek (m.in. zbiory obrazów, rzeźb i sztychów). Zmarł 14 lutego 1790 w Cieszynie.

Od 25 września 1770 roku był żonaty z Weroniką Tenzer.

Niektórzy historycy sztuki kwesionują powyższy życiorys i twierdzą, że w nim zostały połącząne życiowe losy dwóch Prackerów - Józefa (zmarłego w 1776 roku) i Jana (zmarłego w 1790 roku), którzy prowadzili jeden warszat w Cieszynie.[2]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Miękina, Prekursorzy, s. 104.
  2. Olšovský, J., Barokní sochařství v Rakouském Slezsku (1650-1800), praca doktorska, Brno, 2006.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]