Język bongili

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bongili
Obszar  Kongo
Liczba mówiących ok. 4000[1]
Pismo/alfabet łacińskie
Klasyfikacja genetyczna
Status oficjalny
Ethnologue 5 rozwojowy
Kody języka
Kod ISO 639-3 bui
IETF bui
Glottolog bong1284
Ethnologue bui
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Język bongili także bokiba, bongiri, bungili i bungiri[1]język z rodziny bantu, używany w Kongo w departamentach Sangha, Cuvette i Likouala[1].

Według klasyfikacji Guthriego[2][3] zaktualizowanej przez J.F. Maho, język bongili zaliczany jest do języków ngondi grupy geograficznej języków bantu C a jego kod to C15[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Bongili. W: Lewis, M. Paul, Gary F. Simons, and Charles D. Fennig: Ethnologue: Languages of the World, Eighteenth edition. Dallas, Texas: SIL International, 2015. [dostęp 2015-08-25]. (ang.)
  2. Malcolm Guthrie: The classification of the Bantu languages. Oxford Univerrsity Press, 1948. [dostęp 2015-08-25]. (ang.)
  3. Malcolm Guthrie: Comparative Bantu: an introduction to the comparative linguistics and prehistory of the Bantu languages. Gregg Press, 1967-71. (ang.)
  4. Jouni Filip Maho: NUGL Online The online version of the New Updated Guthrie List, a referential classification of the Bantu languages. 2009-06-04. [dostęp 2015-08-25].