Język martwy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Inskrypcja w wymarłym języku eteocypryjskim

Język martwyjęzyk, który nie jest używany przez zwartą grupę etniczną lub taki, który ma obecnie rozproszoną społeczną bazę osób posługujących się nim. W pierwszym przypadku taki język jest nazywany wymarłym, w drugim zaś – nieżywym. Często przywoływanym przykładem języka martwego jest łacina używana w Kościele katolickim, która spełnia oba powyższe warunki[1].

Przypisy

  1. Marian Susskin: Paninterlingwa: powszechny język międzynarodowy. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1990, s. 19. ISBN 9788301092719.