Język północnotajski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kam muang
Obszar

Tajlandia i inne

Liczba mówiących

6 mln

Pismo/alfabet

lanna, tajskie

Klasyfikacja genetyczna
Status oficjalny
Ethnologue 3 środek szerszej komunikacji
Kody języka
Kod ISO 639-1 th
Kod ISO 639-2 tai
Kod ISO 639-3 nod
IETF nod
Glottolog nort2740
Ethnologue nod
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Język północnotajski, język kam muang (taj. คำเมือง wymowa: kʰam mɯɑŋ; język kam muang: Lanna-khammeuang.png wymowa: kam mɯɑŋ) – język z grupy języków tajskich, używany przez 6 mln osób w północnej części Tajlandii, w prowincjach Chiang Mai i Chiang Rai. Inne często spotykane nazwy tego języka to: lanna (od dawnego królestwa Lanna), język północno-tajski, język zachodnio-laotański[1]. Jest blisko spokrewniony ze standardowym językiem tajskim oraz językiem laotańskim, lecz tradycyjnie zapisywany jest odrębnym alfabetem lanna (yuan) wywodzącym się ze starego alfabetu mon. Obecnie coraz częściej używa się alfabetu tajskiego, natomiast pismo lanna nadal używane jest głównie przez mnichów buddyjskich.

Szyld w piśmie lanna w Chiang Mai

Przypisy[edytuj | edytuj kod]