Sierpotymalek indochiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Jabouilleia)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sierpotymalek indochiński
Rimator danjoui[1]
Robinson & Kloss, 1919[2]
Ilustracja autorstwa Henrika Grönvolda z 1919 roku opublikowana w czasopiśmie Ibis
Ilustracja autorstwa Henrika Grönvolda z 1919 roku opublikowana w czasopiśmie Ibis
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina dżunglaki
Rodzaj Rimator
Gatunek sierpotymalek indochiński
Synonimy
  • Jabouilleia danjoui (Robinson & Kloss, 1919)
Podgatunki
  • R. d. parvirostris Delacour, 1927[3]
  • R. d. danjoui (Robinson & Kloss, 1919)
  • R. d. naungmungensis Rappole, Renner, Shwe & Sweet, 2005[4]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[5]
Status iucn3.1 NT pl.svg

Sierpotymalek indochiński[6] (Rimator danjoui) – gatunek ptaka z rodziny dżunglaków (Pellorneidae).

Zasięg występowania[edytuj]

Sierpotymalek indochiński występuje w zależności od podgatunku[7][6]:

  • R. danjoui parvirostris – środkowy Laos i środkowy Wietnam
  • R. danjoui danjouisierpotymalek indochiński – południowo-środkowy Wietnam
  • R. danjoui naungmungensissierpotymalek długodzioby – północna Mjanma

Systematyka[edytuj]

Taksonomia[edytuj]

Gatunek po raz pierwszy opisany przez brytyjskich zoologów Herberta Christophera Robinsona i Cecila Boden Klossa w 1919 roku pod nazwą Rimator danjoui[2]. Jako miejsce typowe autorzy wskazali Lang Bian Peaks (wsp. 12°02' N 108°26' E) w Annamie w Wietnamie[2]. Wyróżniono trzy podgatunki[8], jednak opisany w 2005 roku podgatunek naungmungensis jest czasami traktowany jako odrębny gatunek[7][9].

Etymologia[edytuj]

Nazwa rodzajowa: Pierre Charles Edmond Jabouille (1875-1947), francuski administrator kolonialny w Indochinach w latach 1905-1932, w Chinach na przełomie 1932/33, ornitolog, redaktor L'Oiseau[10]. Epitet gatunkowy: François André Gustave Abel Danjou (ur. 1874), francuski dyplomata, wicekonsul w Szanghaju w latach 1906-1916, konsul w Singapurze w latach 1916-1923[11].

Przypisy

  1. Rimator danjoui, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b c H.Ch. Robinson, C.B. Klosse. On Birds from South Annam and Cochin China. Part II. Pycnonotidæ — Dicæidæ. „Ibis”. Eleventh Series. 1, s. 579, 1919 (ang.). 
  3. J.B.T.A. Delacour. New Birds from Indo-China (40 new races). „Bulletin of the British Ornithologists’ Club”. 47, s. 160, 1927 (ang.). 
  4. J.H. Rappole, S.C. Renner, N.M. Shwe, P.R. Sweet. A new species of scimitar-babbler (Timaliidae: Jabouilleia) from the sub-Himalayan region of Myanmar. „The Auk”. 122 (4), s. 1064-1069, 2005. DOI: 10.1642/0004-8038(2005)122[1064:ANSOST]2.0.CO;2 (ang.). 
  5. BirdLife International 2016, Rimator danjoui [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2017 [online], wersja 2017-2 [dostęp 2017-09-25] (ang.).
  6. a b P. Mielczarek, M. Kuziemko: Rodzina: Pellorneidae Delacour, 1946 - dżunglaki - Smaller babblers (wersja: 2015-05-27). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2016-03-25].
  7. a b F. Gill, D. Donsker: Babblers & fulvettas (ang.). IOC World Bird List: Version 6.1. [dostęp 2016-03-25].
  8. N. Collar, C. Robson: Family Timaliidae (Babblers). W: J. del Hoyo, A. Elliott, D.A. Christie: Handbook of the Birds of the World. Cz. 12: Picathartes to Tits and Chickadees. Barcelona: Lynx Edicions, 2007, s. 211. ISBN 84-96553-42-6. (ang.)
  9. J.H. Boyd III: Pellorneidae: Fulvettas, Ground Babblers (ang.). W: Aves—A Taxonomy in Flux 3.05 Introduction [on-line]. John Boyd's Home Page. [dostęp 2016-03-25].
  10. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie, E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2014. [dostęp 2016-03-25]. (ang.)
  11. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie, E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2014. [dostęp 2016-03-25]. (ang.)