Jacques-Louis Soret

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jacques-Louis Soret

Jacques-Louis Soret (ur. 30 czerwca 1827 w Genewie, zm. 13 maja 1890 tamże) – chemik szwajcarski. W 1878 roku, razem z Markiem Delafontainem, zaobserwował spektroskopowo holm[1][2]. Niezależnie od nich Per Teodor Cleve oddzielił chemicznie holm od tulu i erbu w roku 1879[3][4]. Tych trzech naukowców jest uznawanych za odkrywców tego pierwiastka chemicznego.

Wcześniej Soret ustalił budowę cząsteczki ozonu jako składającej się z trzech atomów tlenu[5][6][7].

W spektroskopii pasmem Soreta(ang.) nazwany jest silne pasmo absorpcyjne w bliskim ultrafiolecie kompleksów porfiryn z metalami[8][9], opisane przez Soreta w 1883 r.[10]

Jego syn, Charles Soret, był także znanym fizykiem i chemikiem.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jacques-Louis Soret, Sur les spectres d'absorption ultra-violets des terres de la gadolinite, „Comptes rendus de l'Académie des sciences”, 87, 1878, s. 1062–1064 [dostęp 2019-10-14] (fr.).
  2. Jacques-Louis Soret, Sur le spectre des terres faisant pertie du groupe de l'yttria, „Comptes rendus de l'Académie des sciences”, 89, 1879, s. 521–523 [dostęp 2019-10-14] (fr.).
  3. Per Teodor Cleve, Sur deux nouveaux éléments dans l'erbine, „Comptes rendus de l'Académie des sciences”, 89, 1879, s. 478–481 [dostęp 2019-10-14] (fr.).
  4. Per Teodor Cleve, Sur l'erbine, „Comptes rendus de l'Académie des sciences”, 89, 1879, s. 708–709 [dostęp 2019-10-14] (fr.).
  5. J.L. Soret, Untersuchungen über die Dichtigkeit des Ozons, „Annalen der Physik”, 208 (9), 1867, s. 165–174, DOI10.1002/andp.18672080908 (niem.).
  6. Jacques-Louis Soret, Recherches sur la densité de l'ozone, t. 61, 1865, s. 941–944 [dostęp 2019-10-14] (fr.).
  7. Jacques-Louis Soret, Recherches sur la densité de l'ozone (Seconde partie), „Comptes rendus de l'Académie des sciences”, 64, 1867, s. 904–908 [dostęp 2019-10-14] (fr.).
  8. Gabriela Dyrda, Rudolf Słota, Giuseppe Mele, Chemosensory porfirynowe. Oddziaływanie 2H-porfiryn z wybranymi akceptorami elektronowymi, „Chemik”, 68 (4), 2014, s. 396–398 [dostęp 2019-10-14].
  9. Porphyrin Chemistry Research, Zespół chemii porfiryn i metaloporfiryn, Wydział Chemii Uniwersytetu Wrocławskiego [dostęp 2019-10-14] (ang.).
  10. Jacques-Louis Soret, Analyse spectrale: Sur le spectre d’absorption du sang dans la partie violette et ultra-violette, „Comptes rendus de l'Académie des sciences”, 97, 1883, s. 1269–1273 [dostęp 2019-10-14] (fr.).