Jacques-Louis Soret

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jacques-Louis Soret

Jacques-Louis Soret (ur. 30 czerwca 1827 w Genewie, zm. 13 maja 1890 tamże) – chemik szwajcarski. W 1878 roku, razem z Markiem Delafontainem, zaobserwował spektroskopowo holm[1][2]. Niezależnie od nich Per Teodor Cleve oddzielił chemicznie holm od tulu i erbu w roku 1879[3][4]. Tych trzech naukowców jest uznawanych za odkrywców tego pierwiastka chemicznego.

Soret ustalił budowę cząsteczki ozonu jako składającej się z trzech atomów tlenu[5][6][7].

W spektroskopii, pikiem Soreta nazwany jest silny prążek absorpcyjny hemoglobiny[8].

Jego syn, Charles Soret, był także znanym fizykiem i chemikiem.

Przypisy

  1. Jacques-Louis Soret, Sur les spectres d'absorption ultra-violets des terres de la gadolinite, Comptes rendus de l'Académie des sciences, 87, s. 1062, 1878. wersja on-line.
  2. Jacques-Louis Soret, Sur le spectre des terres faisant, s. 521, 1879. wersja on-line.
  3. Per Teodor Cleve, Sur deux nouveaux éléments dans l'erbine, Comptes rendus de l'Académie des sciences, 89, s. 478, 1879. wersja on-line.
  4. Per Teodor Cleve, Sur l'erbine, Comptes rendus de l'Académie des sciences, 89, s. 708, 1879. wersja on-line.
  5. Jacques-Louis Soret, Untersuchungen über die Dichtigkeit des Ozons, Annalen der Physik und Chemie, 208, 9, ss. 165–174, 1867
  6. Jacques-Louis Soret, Recherches sur la densité de l'ozone, Comptes rendus de l'Académie des sciences, 61, s. 941, 1865. wersja on-line.
  7. Jacques-Louis Soret, Recherches sur la densité de l'ozone (2e partie), Comptes rendus de l'Académie des sciences, 64, s. 904, 1867. wersja on-line.
  8. Jacques-Louis Soret, Analyse spectrale: Sur le spectre d’absorption du sang dans la partie violette et ultra-violette, Comptes rendus de l'Académie des sciences, 97, ss. 1269–1273, 1883. wersja on-line.