Jamraj złoty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jamraj złoty
Isoodon auratus[1]
(Ramsay, 1887)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada ssaki niższe
Nadrząd torbacze
Rząd jamrajokształtne
Rodzina jamrajowate
Rodzaj Isoodon
Gatunek jamraj złoty
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 VU pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Jamraj złoty (Isoodon auratus) – gatunek ssaka z rodziny jamrajowatych (Peramelidae).

Taksonomia[edytuj]

Badania genetyczne wskazują na ścisłe powiązanie I. auratus z I. obelsus i w rzeczywistości oba taksony mogą stanowić jeden gatunek[3][4]. Obie formy wydają się pozostawać w specjacji allopatrycznej na długo przed przybyciem Europejczyków, nawet od plejstocenu[5].

Wygląd[edytuj]

Długość ciała – 25 cm, ogona 9-12 cm, masa ciała 300-700 g. Sierść ciemnobrązowa, na brzuchu biała, krótka. Drugi i trzeci palec tylnej łapy zrośnięte, służą do czyszczenia futra.

Występowanie[edytuj]

Australia Zachodnia, Barrow Island, Double Island, Augustus Island. Przed 1930 był szeroko rozpowszechniony w centralnej Australii. Około 1983 niemal doszczętnie wyginął w całym dotychczasowym zasięgu występowania z wyjątkiem rezerwatów w północno-zachodnim Kimberley.

Tryb życia[edytuj]

Prowadzi naziemny, nocny i samotniczy tryb życia. Drąży tunele i kopie nory. Jest wszystkożerny, zjada owady, jaszczurki, myszy, ślimaki i bulwy.

Przypisy

  1. Isoodon auratus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Isoodon auratus. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  3. Lisa Pope, Daryn Storch, Mark Adams, Craig Moritz, Greg Gordon. A phylogeny for the genus Isoodon and a range extension for I. obesulus peninsulae based on mtDNA control region and morphology. „Australian Journal of Zoology”. 49 (4), s. 411-434, 2001. DOI: 10.1071/ZO00060 (ang.). 
  4. Kyall R. Zengery, Mark D. B. Eldridge, Peter G. Johnston. Phylogenetics, population structure and genetic diversity of the endangered southern brown bandicoot (Isoodon obesulus) in south-eastern Australia. „Conservation Genetics”. 6, s. 193-204, 2005. DOI: 10.1007/s10592-004-7828-4 (ang.). 
  5. N. L. McKenzie, K. D. Morris, C. R. Dickman: Golden Bandicoot, Isoodon auratus. W: Steve Van Dycke, Ronald Strahan: The Mammals of Australia. Wyd. 3. Sydney: New Holland, 2008, s. 176-178. ISBN 9781877069253.

Bibliografia[edytuj]

  1. Golden Bandicoot (ang.). Animal Info. [dostęp 9 kwietnia 2008].