Jan Feliks Charlewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Feliks Charlewski
Ilustracja
Jan Feliks Charlewski w mundurze austriackim
chorąży piechoty
Data i miejsce urodzenia

16 maja 1894
Ustrobna

Data i miejsce śmierci

29 grudnia 1918
Persenkówka

Przebieg służby
Siły zbrojne

Orzełek legionowy.svg Legiony Polskie
Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png C. K. Obrona Krajowa
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie

Jednostki

2 Pułk Piechoty
18 Pułk Piechoty

Stanowiska

dowódca plutonu

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa,
wojna polsko-ukraińska (obrona Lwowa)

Odznaczenia
Krzyż Niepodległości

Jan Feliks Charlewski[a] (ur. 16 maja 1894 we Ustrobnej, zm. 29 grudnia 1918 na Persenkówce) – chorąży piechoty Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jan Feliks Charlewski urodził się 16 maja 1894 w Ustrobnej[1][2]. Kształcił się w Krakowie[1][1][2]. Tam 26 lutego 1918 zdał eksternistycznie egzamin dojrzałości w C. K. II Wyższej Szkole Realnej[2].

Po wybuchu I wojny światowej w sierpniu 1914 został żołnierzem Legionów Polskich był żołnierzem 2 pułku piechoty w składzie I Brygady[1][2]. Uczestniczył w działaniach zbrojnych podczas kampanii karpackiej[1][2]. Po otrzymaniu ran przebywał na leczeniu w Krakowie[1][2]. Następnie został powołany do służby w armii austriackiej[2]. Formalnie był wojskowym C. K. Obrony Krajowej z przydziałem do 18 pułku piechoty[1][2]. Został absolwentem szkoły oficerskiej ukończył szkołę oficerską w Bazin[1][2]. Został mianowany chorążym w rezerwie piechoty z dniem 1 października 1916[3]. Został skierowany do walk na froncie rosyjskim, gdzie otrzymał ciężkie rany[1][2]. Po kilku miesiącach powrócił do Krakowa[1][2]. Do 1918 pozostawał przydzielony do przemianowanego pułku strzelców nr 18[4].

W 1918 otrzymał urlop celem podjęcia wzgl. dokończenia studiów na Politechnice Lwowskiej[1][2]. Od 6 listopada 1918 w stopniu chorążego brał udział w obronie Lwowa podczas wojny polsko-ukraińskiej[1][2]. Został ranny w walkach ulicznych[1]. Po rekonwalescencji powrócił do służby[1]. Pod koniec roku wyruszył na Persenkówkę, gdzie poległ 29 grudnia 1918[1][2]. Jego ciała nie odnaleziono[1].

Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

Nazwisko Jana Feliksa Charlewskiego zostało wymienione na tablicy czci poległych w dniach 27-30 XII 1918, umieszczonej na odsłoniętym w 1925 Pomniku Obrońców Lwowa na Persenkówce[5].

Zarządzeniem prezydenta RP Ignacego Mościckiego z 22 kwietnia 1938 został odznaczony Krzyżem Niepodległości za pracę w dziele odzyskania niepodległości[6].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. W ewidencji wojskowych C. K. Obrony Krajowej był określany w języku niemieckim jako „Johann Charlewski”.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j k l m n o p W obronie 1926 ↓, s. 83.
  2. a b c d e f g h i j k l m n Janusz Cisek, Ewa Kozłowska, Łukasz Wieczorek: Jan Feliks Charlewski. zolnierze-niepodleglosci.pl. [dostęp 2022-06-23].
  3. Ranglisten der K. K. Landwehr und der K. K. Gendarmerie 1918. Wiedeń: 1918, s. 162.
  4. Ranglisten der K. K. Landwehr und der K. K. Gendarmerie 1918. Wiedeń: 1918, s. 286.
  5. W obronie 1926 ↓, s. 23.
  6. M.P. z 1938 r. nr 93, poz. 143.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]