Jan Warenycia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jan Warenycia (ur. 1950) – polski reżyser radiowy. W przeszłości – aktor teatralny. Zagrał w w dwóch sztukach reżysera Andrzeja Rozhina: w 1970 roku Obcego, w 1974 roku – Dworaka w sztuce Życie jawą. Jest autorem trzech książek: Amnezja, Benefis, Bąbel, czyli Powrót posła. Od 1981 roku pracował w Teatrze Polskiego Radia, reżyserował słuchowiska oraz dramaty. Od 1994 roku reżyseruje słuchowisko „W Jezioranach”.

Nagrody
1997: nagroda Wydawnictwa Gutenberg-Print za reżyserię słuchowiska Odejście Głodomora Tadeusza Różewicza wręczona na Festiwalu Słuchowisk Polskiego Radia w Bolimowie
2005: nagroda za reżyserię słuchowiska Matka Witkacego na V Festiwalu Teatru Polskiego Radia i Teatru TVP „Dwa teatry” w Sopocie
2010: Złoty Mikrofon Polskiego Radia[1]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jan Warenycia, Encyklopedia Teatru Polskiego.