Jaskinia na Wietrzni

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jaskinia na Wietrzni
Plan jaskini
Plan jaskini
Państwo

 Polska

Województwo

 świętokrzyskie

Położenie

Góry Świętokrzyskie Kielce Wietrznia

Właściciel

miasto Kielce
(rezerwat przyrody)

Długość

60 m

Rozciągłość pozioma

20 m

Głębokość

10 m

Deniwelacja

10 m

Wysokość otworów

271 m n.p.m.

Wysokość otworów
nad dnem doliny

18 m

Ekspozycja otworów

ku S, ku W

Data odkrycia

1958 rok

Ochrona
i dostępność

niedostępna turystycznie

Kod

(nr inwentarzowy PIG) G-1.5

Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa konturowa województwa świętokrzyskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Jaskinia na Wietrzni”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum po prawej na dole znajduje się punkt z opisem „Jaskinia na Wietrzni”
Ziemia50°51′16″N 20°38′42″E/50,854444 20,645000

Jaskinia na Wietrznijaskinia w Górach Świętokrzyskich. Ma dwa otwory wejściowe położone w środkowej części nieczynnego kamieniołomu Wietrznia w Kielcach, na wysokości 271 m n.p.m. Długość jaskini wynosi 60 metrów, a jej deniwelacja 10 metrów[1].

Jaskinia znajduje się na terenie rezerwatu przyrody Wietrznia im. Zbigniewa Rubinowskiego i jest nieudostępniona turystycznie.

Kamieniołom Wietrznia

Opis jaskini[edytuj | edytuj kod]

Jaskinia ma dwa, położone obok siebie, sztuczne i nieduże otwory wejściowe. Za otworem kwadratowym zaczyna się idący stromo w dół korytarzyk (na jego początku odchodzi ciąg do drugiego, prostokątnego otworu), który kończy się w Salce na Zakręcie. Z salki idzie korytarz do rozdroża nazwanego Wielki Komin. Stąd:

  • w lewo zaczyna się niewielka salka z kominkiem mająca połączenie z górną częścią Wielkiego Komina
  • w prawo idzie ciąg do Bocznego Korytarza i dalej przez 3-metrową studzienkę do największej sali w jaskini – Wielkiej Komory
  • na prawo, poniżej ciągu do Bocznego Korytarza, znajduje się ciąg z zaciskiem (najniższy punkt jaskini) prowadzący również do Wielkiej Komory.

Na końcu Wielkiej Komory znajduje się studzienka, z dna której odchodzi krótki korytarzyk[1].

Przyroda[edytuj | edytuj kod]

W jaskini, w Wielkim Kominie, występują polewy naciekowe. Zamieszkują ją nietoperze. Ściany są wilgotne, brak jest na nich roślinności[1].

Historia odkryć[edytuj | edytuj kod]

Jaskinia została odkryta podczas prac w kamieniołomie w 1958 roku. Jej pierwszy opis i plan sporządzili B. W. Wołoszyn i Z. Wójcik w 1965 roku[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Jaskinie Polski, Państwowy Instytut Geologiczny – Państwowy Instytut Badawczy, jaskiniepolski.pgi.gov.pl [dostęp 2017-12-02] (pol.).