Javier Hernández (ur. 1961)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Javier Hernández
Pełne imię i nazwisko Javier Hernández Gutiérrez
Data i miejsce urodzenia 1 sierpnia 1961
Tototlán
Wzrost 169 cm
Pozycja napastnik, pomocnik, obrońca
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1981–1989 Tecos UAG 240 (45)
1989–1991 Puebla 81 (9)
1991–1992 Atlas 34 (9)
1992–1995 Tecos UAG 79 (5)
1995–1999 Morelia 102 (1)
W sumie: 536 (69)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1979  Meksyk U-20 3 (0)
1983–1994  Meksyk 28 (4)
W sumie: 31 (4)

Javier "Chícharo" Hernández Gutiérrez (ur. 1 sierpnia 1961 w Tototlán) – meksykański piłkarz występujący na pozycji napastnika, pomocnika i obrońcy.

Jest zięciem Tomása Balcazára i ojcem Javiera Hernándeza, również piłkarzy.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Hernández jest wychowankiem zespołu Tecos UAG z siedzibą w mieście Guadalajara. Do treningów seniorskiej drużyny został włączony przez urugwajskiego trenera Héctora Núñeza jako dwudziestolatek i w meksykańskiej Primera División zadebiutował 25 października 1981 w zremisowanym 0:0 spotkaniu z Cruz Azul. Premierowego gola w najwyższej klasie rozgrywkowej strzelił za to 19 września 1982 w przegranej 3:4 konfrontacji z Atlante. Początkowo pełnił rolę rezerwowego, jednak już podczas sezonu 1982/1983 wywalczył sobie pewne miejsce w wyjściowej jedenastce i podstawowym zawodnikiem pozostał aż do czasu swojego odejścia z klubu. Po ośmiu latach regularnej gry w Tecos, nie odnosząc jednak większego sukcesu, przeszedł do zespołu Puebla FC, którego barwy reprezentował przez dwa lata i gdzie został przekwalifikowany z napastnika na pomocnika. W sezonie 1989/1990 zdobył z Pueblą pierwszy w karierze tytuł mistrza Meksyku, będąc jednym z ważniejszych zawodników drużyny. W tym samym roku triumfował także z ekipą prowadzoną przez Manuela Lapuente w rozgrywkach krajowego pucharu – Copa México, a także superpucharu – Campeón de Campeones.

Latem 1991 Hernández powrócił do Guadalajary, gdzie podpisał umowę z ekipą Club Atlas. Jego zawodnikiem był przez rok, po czym powrócił do swojej macierzystej drużyny Tecos UAG. Tutaj z kolei zaczął występować na pozycji obrońcy, na której pozostał już do końca piłkarskiej kariery. W sezonie 1993/1994 zdobył z Tecos historyczne, pierwsze w historii klubu mistrzostwo Meksyku. Ogółem barwy zespołu reprezentował przez jedenaście lat i jest uznawany za jednego z najważniejszych piłkarzy w historii klubu, zdobywając dla niego 50 bramek w 319 ligowych spotkaniach. W lipcu 1995 podpisał umowę z Monarcas Morelia, gdzie z kolei występował przez cztery lata, z czego przez trzy sezony w roli podstawowego gracza, jednak nie odniósł z tą drużyną większych sukcesów. Profesjonalną karierę piłkarską zakończył w wieku 38 lat.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W 1979 roku Hernández został powołany przez szkoleniowca José Moncebáeza do reprezentacji Meksyku U-20 na Młodzieżowe Mistrzostwa Świata w Japonii. Tam wystąpił we wszystkich trzech spotkaniach swojej drużyny, z czego w dwóch w wyjściowej jedenastce, natomiast jego kadra zanotowała dwa remisy i porażkę, ostatecznie odpadając z turnieju już w fazie grupowej.

W seniorskiej reprezentacji Meksyku Hernández zadebiutował za kadencji serbskiego selekcjonera Bory Milutinovicia, 15 marca 1983 w wygranym 1:0 meczu towarzyskim z Kostaryką. Pierwszą bramkę w kadrze narodowej strzelił 16 sierpnia 1984 w wygranym 3:0 sparingu z Finlandią. W 1986 roku znalazł się w ogłoszonym przez Milutinovicia składzie na Mistrzostwa Świata w Meksyku, gdzie nie rozegrał jednak ani jednego meczu, a jego drużyna, pełniąca rolę gospodarzy, zakończyła swój udział w światowym czempionacie na ćwierćfinale. Cztery lata później był bliski powołania na Mistrzostwa Świata we Włoszech, lecz ostatecznie meksykański zespół nie wziął w nich udziału, będąc zdyskwalifikowanym przez FIFA. Ogółem swój bilans reprezentacyjny Hernández zamknął na czterech golach w 28 spotkaniach.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Zaraz po zakończeniu kariery piłkarskiej Hernández rozpoczął pracę jako szkoleniowiec, głównie w roli asystenta. Funkcję tę pełnił najpierw w latach 1999–2000 w drużynie Monarcas Morelia, później w latach 2003–2004 w swoim macierzystym Tecos UAG, jesienią 2004 ponownie w Morelii, za to w latach 2005–2008 znów był członkiem sztabu szkoleniowego kilku trenerów Tecos. W połowie 2009 roku został pierwszym trenerem trzecioligowej drużyny Chivas Rayadas, pełniącej funkcję rezerw pierwszoligowego Chivas de Guadalajara. Jej szkoleniowcem pozostawał przez kolejne dwanaście miesięcy, natomiast w czerwcu 2010 zrezygnował z powodu różnicy zdań z zarządem Chivas, który nie pozwolił mu na kilkutygodniowy wyjazd do RPA w związku z występem swojego syna na Mistrzostwach Świata 2010.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]