Héctor Núñez

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Héctor Núñez
Imię i nazwisko Héctor Núñez Bello
Data i miejsce
urodzenia
8 maja 1936
Montevideo, Urugwaj
Data i miejsce
śmierci
19 grudnia 2011
Madryt, Hiszpania
Pozycja napastnik
Kariera piłkarska
Lata Klub
1954–1959
1959–1965
1965–1966
1966–1967
Nacional Montevideo
Valencia
RCD Mallorca
Levante Walencja
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja M (G)
1957–1959  Urugwaj 7 (0)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1971–1973
1972–1973
1974–1975
1975–1976
1976
1977–1978
1978
1979–1980
1981–1983
1983–1984
1984–1987
1989
1992
1993–1994
1994–1997
2001
2007
Tenerife Santa Cruz
Levante UD
Rayo Vallecano
Real Valladolid
Granada CF
Rayo Vallecano
Atlético Madryt
Rayo Vallecano
Tecos UAG Guadalajara
UD Las Palmas
Rayo Vallecano
Nacional Montevideo
 Kostaryka
Valencia
 Urugwaj
Al-Nasr
Tacuarembó FC

Héctor Núñez Bello (ur. 8 maja 1936, zm. 19 grudnia 2011) – piłkarz urugwajski noszący przydomek Pichón, napastnik (prawoskrzydłowy). Później trener.

Piłkarz[edytuj]

Urodzony w Montevideo Núñez karierę piłkarską rozpoczął w 1954 roku w klubie Nacional Montevideo. Razem z klubem Nacional trzy razy z rzędu zdobył tytuł mistrza Urugwaju – w 1955, 1956 i 1957 roku.

Jako piłkarz klubu Nacional wziął udział w turnieju Copa América 1959, gdzie Urugwaj zajął przedostatnie, szóste miejsce. Núñez zagrał w czterech meczach – z Boliwią, Peru, Argentyną i Chile (tylko w drugiej połowie – w przerwie zmienił Eladio Beníteza).

Wkrótce po nieudanych mistrzostwach kontynentalnych Núñez wyemigrował do Europy, gdzie został piłkarzem hiszpańskiego klubu Valencia. Razem z klubem Valencia dwa razy z rzędu zwyciężył w Pucharze Miast Targowych – w 1962 i 1963 roku.

W Valencii grał do 1966 roku, po czym przeniósł się do klubu RCD Mallorca. Na koniec kariery piłkarskiej w latach 1966–1967 grał w klubie Levante Walencja.

Od 28 lipca 1957 roku do 2 kwietnia 1959 roku Núñez rozegrał w reprezentacji Urugwaju 7 meczów i nie zdobył żadnej bramki[1].

Trener[edytuj]

Po zakończeniu kariery piłkarskiej Núñez został trenerem - w 1971 roku objął trenerską posadę w klubie Tenerife Santa Cruz, w którym pracował do 1973 roku. W latach 1975–1976 był trenerem klubu Real Valladolid, a w 1978 roku trenował drużynę klubu Atlético Madryt, skąd potem przeniósł się do klubu Granada.

W 1981 roku przeniósł się do Meksyku, gdzie do 1983 roku był trenerem klubu Tecos UAG Guadalajara. Po powrocie do Hiszpanii w 1984 roku krótki czas trenował klub Unión Las Palmas, po czym podjął pracę w klubie Rayo Vallecano, gdzie trenował pierwszy zespół do 1987 roku. W 1989 roku wrócił do ojczyzny i trenował Nacional, z którym wygrał Recopa Sudamericana i Copa Interamericana.

W 1992 roku był trenerem reprezentacji Kostaryki, w 1993 roku został trenerem Valencii, po czym w 1994 roku otrzymał posadę trenera reprezentacji Urugwaju w miejsce Ildo Maneiry. Podczas turnieju Copa América 1995 doprowadził Urugwaj do zwycięstwa, oznaczającego tytuł mistrza Ameryki Południowej. Kierowany przez Núñeza zespół odniósł 4 zwycięstwa (4:1 z Wenezuelą, 1:0 z Paragwajem, 2:1 z Boliwią i 2:0 z Kolumbią) oraz dwukrotnie zremisował (1:1 z Meksykiem i w finale 1:1 z Brazylią), zdobywając 11 bramek i tracąc 4 bramki. Ostateczny sukces ekipa Núñeza zawdzięczała lepiej wykonywanym rzutom karnym.

Drużyną narodową opiekował się do 1996 roku, kiedy to przekazał stanowisko w ręce Juana Ahuntchaina. W 2001 roku pracował w Arabii Saudyjskiej, w klubie Al-Nassr.

Bibliografia[edytuj]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]