Jerzy Alber-Siemieniak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jerzy Alber-Siemieniak
Imię i nazwisko Jerzy Siemieniak
Data i miejsce urodzenia 1 marca 1912
Warszawa
Data i miejsce śmierci 25 sierpnia 1970
Warszawa

Jerzy Alber-Siemieniak (właśc. Jerzy Siemieniak; ur. 1 marca 1912 w Warszawie, zm. 25 sierpnia 1970 tamże) – polski aktor teatralny i telewizyjny, działacz na rzecz ruchu teatralnego w Polsce. Mąż Jadwigi Siemieniak.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem Michała Siemieniaka i Eleonory z Ko­sińskich. Ze względu na trudną sytuację materialną i rodzinną już podczas nauki w szkole średniej musiał podjąć pracę. Należał do OMTUR-u i często występował w amatorskich przedstawie­niach i imprezach młodzieżowych.

Namówiony przez Stefana Jaracza postanowił zdać eksternistyczny egzamin aktorski przed komisją ZASP-u. Dzięki niemu uzyskał prawo angażowania się do teatrów zawodowych. W 1930 roku był aktorem Teatru Miejskiego w Płocku, a rok później występował w półamatorskim Teatrze Katolickim i Teatrze Plenerowym ZASP-u. Jeszcze w tym samym roku dostał angaż w Teatrze Miej­skim w Sosnowcu, gdzie grał w sezonie 1931/32. W sezonie następnym był aktorem amatorskiego Młodzieżowego Teatru Objazdowego Żagiew, występował też w Kielcach (1933). Sezon 1934/35 spędził w Objazdowym Teatrze dla Wojska.

Podczas wojny nie pracował w teatrze. Został areszto­wany, ale udało mu się uciec z transportu do obozu w Oświęcimiu. Po wojnie przez kilka lat (1945-48) długo chorował i występował sporadycznie (głównie w rewiach). W latach 1949-52 uczestniczył w koncertach organizowanych przez warszawski Wydział Kultury, a potem, w latach 1953-54, również w imprezach ARTOS-u. W latach 1955-57 brał udział w tzw. koncertach literackich, prowadził też w tym czasie zespoły amatorskie. W latach 1958-60 występował w warszawskim Teatrze Sensacji w Warszawie, gdzie zagrał wiele znaczących ról.

Role teatralne (wybór)[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Słownik Biograficzny Teatru Polskiego 1900-1980, t. II, PWN, Warszawa 1994.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]