Jerzy Figurski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jerzy Figurski
komandor pilot komandor pilot
Data i miejsce urodzenia 11 września 1930
Pułtusk
Data i miejsce śmierci 13 lutego 2006
Gdynia
Przebieg służby
Lata służby 19501985
Siły zbrojne Wojsko Polskie
Jednostki 1 Pułk Lotnictwa Myśliwskiego
Centrum Szkolenia w Modlinie
28 Pułk Lotnictwa Myśliwskiego OPK w Słupsku
Akademia Sztabu Generalnego
3 Korpus Obrony Powietrznej Kraju
Dowództwo Marynarki Wojennej
Stanowiska instruktor pilot
starszy pilot
dowódca klucza lotniczego

pomocnik dowódcy eskadry ds. nawigacji
dowódca eskadry lotniczej
zastępca dowódcypułku ds. liniowych
dowódcapułku
szef Lotnictwa Myśliwskiego w 3 Korpusie Obrony Powietrznej Kraju
szef lotnictwa w Dowództwie Marynarki Wojennej w Gdyni

Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi

Jerzy Figurski (ur. 11 września 1930 w Pułtusku, zm. 13 lutego 2006 w Gdyni[1]) – komandor pilot Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj]

17 listopada 1950 po ukończeniu liceum ogólnokształcącego, rozpoczął studia wojskowe w Oficerskiej Szkole Lotniczej nr 5 w Radomiu. Uwieńczeniem ukończenia szkoły była promocja 3 marca 1952 podczas której został promowany do stopnia chorążego[2]. Następnie został skierowany do Bemowa, gdzie rozpoczął zawodową służbę w 1 Pułku Lotnictwa Myśliwskiego[3] na stanowiskach: od 10 sierpnia 1952 starszego pilota, od 2 lipca 1953 dowódcy klucza lotniczego, od 8 października 1954 pomocnika dowódcy eskadry ds. nawigacji, od 31 sierpnia 1955 dowódcy eskadry lotniczej. Następnie awansuje 1 lipca 1957 na etat zastępcy dowódcy pułku ds. liniowych, które wykonuje do 27 kwietnia 1960[4].

7 października 1960 został skierowany na Kurs Doskonalenia Dowódców Pułków w Centrum Szkolenia w Modlinie, który ukończył 5 lipca 1961[4]. Następnie 6 lipca 1961 został wyznaczony na etat dowódcy 28 Pułku Lotnictwa Myśliwskiego[5] OPK w Słupsku, którym dowodził do 30 września 1964[4](inne źródło podaje, że dowódcą pułku w Słupsku został 11 września 1961 i był nim do 18 września 1964[6]).

1 października 1964 został służbowo skierowany do Rembertowa, gdzie studiował na Akademii Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, które ukończył 28 sierpnia 1967[7]. Po studiach otrzymał przydział służbowy do Wrocława, gdzie przyjął obowiązki szefa Lotnictwa Myśliwskiego w 3 Korpusie Obrony Powietrznej Kraju, które wykonywał do 20 listopada 1971[7].

21 listopada 1971 otrzymał służbowy przydział do Gdyni, gdzie wyznaczono go na stanowisko Szefa Lotnictwa w Dowództwie Marynarki Wojennej[7] (inne źródło podaje, że stanowisko szefa Dowództwa Lotnictwa i OPL MW objął 9 czerwca 1972 r.[8]). W trakcie pełnienia tych obowiązków 5 kwietnia 1976 rozpoczął kurs w przeszkoleniu kierowniczej kadry Marynarki Wojennej w Wojskowej Akademii Marynarki Wojennej ZSRR, który ukończył 7 czerwca 1976.[7]. Po kursie był dalej Szefem Lotnictwa Marynarki Wojennej i był nim do 7 sierpnia 1985.

8 sierpnia 1985 z przyczyn zdrowotnych został przeniesiony do rezerwy[7]. Podczas zawodowej służby był pilotem wojskowym pierwszej klasy wykonując pilotaż na różnych typach samolotów o nalocie ogólnym 2500 godzin[7].

Ordery, odznaczenia[edytuj]

Przypisy

  1. GROBONET - wyszukiwarka osób pochowanych
  2. Zieliński 2001 ↓, s. 151.
  3. Zieliński 2011 ↓, s. 112.
  4. a b c Zieliński 2001 ↓, s. 152.
  5. Zieliński 2011 ↓, s. 131.
  6. Opracował Karol Placha: 28 Pułk Lotnictwa Myśliwskiego w Słupsku-Rędzikowie (pol.). samoloty.pl, 18 marca 2009. [dostęp 2014-03-13].
  7. a b c d e f g h i j Zieliński 2001 ↓, s. 153.
  8. Ciesielski 1992 ↓, s. 383.

Bibliografia[edytuj]

  • Józef Zieliński: Dowódcy pułków lotnictwa polskiego 1921-2000. Poznań: Redakcja Czasopism WLOP, 2001. ISBN 83-909008-6-6.
  • Józef Zieliński (red.): Polskie lotnictwo wojskowe 1945-2010: rozwój, organizacja, katastrofy lotnicze. Warszawa: Bellona SA; Wojskowe Stowarzyszenie Społeczno-Kulturalne „SWAT”, 2011. ISBN 978-83-1112-14-09.
  • Czesław Ciesielski, Walter Pater, Jerzy Przybylski: Polska Marynarka Wojenna, 1918-1980: zarys dziejów. Bellona, 1992, s. 383.
  • Józef Zieliński, Marian Mikołajczuk: Historia polskiego lotnictwa wojskowego 1945 -1962. Warszawa: ZP Grupa Sp. z o.o.; Wojskowe Stowarzyszenie Społeczno-Kulturalne „SWAT”, 2010. ISBN 978-83-61529-78-1.