Pilotaż (lotnictwo)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Pilotażkierowanie i manewrowanie statkami powietrznymi.

Rodzaje pilotażu[edytuj | edytuj kod]

W wypadku statków powietrznych rozróżnia się (umownie):

Pilotaż dzieli się również na indywidualny i grupowy.

W wypadku statków kosmicznych załogowych pilotaż polega na ścisłej współpracy pilota, pokładowych urządzeń sterujących i naziemnych stacji kierowania lotem.

W Polsce[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy w Polsce lot balonu załogowego odbył się zaś 10 maja 1789. Z ogrodu Foksal w Warszawie, w obecności króla Stanisława Augusta Poniatowskiego, wystartował aerostat pilotowany przez Francuza Jeana Pierre’a Blancharda (1753–1809), który wzniósł się na wysokość 2 km, a po 45 minutach wylądował w Białołęce. Francuz ponownie wzleciał podczas pobytu w Warszawie dnia 14 maja 1790 roku. W locie tym brał udział również podróżnik oraz pisarz znany z powieści Rękopis znaleziony w Saragossie Jan Potocki. Został on pierwszym w historii polskim aeronautą, który wzniósł się w powietrze[1].

Ośrodkami dydaktyczno-naukowymi kształcącymi zawodowych pilotów w Polsce są dla pilotów cywilnych : Wyższa Szkoła Oficerska Sił Powietrznych w Dęblinie (szkoląca również pilotów wojskowych), Politechnika Rzeszowska i Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Chełmie.

Przypisy

  1. Bolesław Orłowski: Nie tylko szablą i piórem. Warszawa: Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 1985, s. 119-124. ISBN 83-206-0509-1.