Jesús de Tavarangue

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jesús de Tavarangue
i La Santísima Trinidad de Paranáa
Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO
Jesus de Tavarangue - Main building from the left 2.JPG
Kraj  Paragwaj
Typ kulturowe
Spełniane kryterium IV
Numer ref. 648
Regionb Ameryka Łacińska
Historia wpisania na listę
Wpisanie na listę 1993
na 17. sesji
a Oficjalna nazwa wpisana na liście UNESCO
b Oficjalny podział dokonany przez UNESCO
Położenie na mapie Paragwaju
Mapa lokalizacyjna Paragwaju
Jesús de Tavarangue
Jesús de Tavarangue
Ziemia27°03′20,9″S 55°45′11,6″W/-27,055806 -55,753222

Jesús de Tavarangue – dawna redukcja jezuicka w południowo-wschodnim Paragwaju, ok. 10 km na północny zachód od La Santísima Trinidad de Paraná, w departamencie Itapúa.

W 1993 roku ruiny redukcji Jesús de Tavarangue i La Santísima Trinidad de Paraná zostały wpisane na listę dziedzictwa kulturowego UNESCO[1].

Historia[edytuj]

Jezuici przybyli do regionu Guayrá w 1588 za zgodą Filipa II[2]. Zakon szerzył chrześcijaństwo i działał na rzecz ochrony Indian przed systemem encomiendy, praktykowanym przez hiszpańskich osadników[2]. Był on oparty początkowo na niewolniczej, a później na pańszczyźnianej pracy ludności indiańskiej i prawie ściągania od Indian trybutu należnego koronie hiszpańskiej w zamian za opiekę. W 1609 roku Hiszpania nadała jezuitom ziemie w regionie granicznym Paragwaju, gdzie zakon założył 30 redukcji misyjnych: 8 na terenie obecnego Paragwaju, 13 w Argentynie i 7 w Brazylii[2].

Indianie byli nakłaniani do przyjmowania chrześcijaństwa i osiedlania się w redukcjach, przy czym nie byli poddawani europeizacji i zachowywali własne tradycje. Jezuici zachęcali ich do uprawy ostrokrzewu paragwajskiego, służącego do produkcji yerba mate[1].

Redukcja Jesús de Tavarangue została założona w 1685 roku i przeniesiona później w obecne miejsce[2], ok. 10 km od redukcji La Santísima Trinidad de Paraná[1].

Opis[edytuj]

Do dnia dzisiejszego zachowały się ruiny redukcji, które dobrze oddają charakterystyczny układ urbanistyczny osady jezuickiej skupionej wokół kościoła[1]. Obok gmachu świątyni (w Jesús de Tavarangue nigdy niedokończonej – ukończenie budowy przerwało wypędzenie jezuitów z kolonii w połowie XVIII wieku[3]) znajdował się dom jezuitów, a przed kościołem kwadratowy plac z czterema głównymi punktami osady, wyznaczonymi przez krzyże, figury lub relikwiarze[1]. Dalej były domy kacyków (hiszp. caciques), szkoła, sierociniec (Coty Guazú), warsztaty, ogrody, cmentarz i więzienie[1].

Budynki zostały wzniesione w stylu mudéjar, łączącym elementy architektury islamskiej i chrześcijańskiej (romańskiej i gotyckiej)[1]. Zdobienia trzech portali kościoła przypominają ornamentykę katedry w Kordobie[3]. Architektami byli jezuici: Antonio Forcada i Juan Antonio de Ribera – syn hiszpańskiego architekta Pedro de Ribery[3].

Przypisy

  1. a b c d e f g UNESCO: Jesuit Missions of La Santísima Trinidad de Paraná and Jesús de Tavarangue (ang.). [dostęp 2014-08-19].
  2. a b c d UNESCO: Advisory Body Evaluation (ang.). [dostęp 2014-08-19].
  3. a b c Margaret Hebblethwaite: Bradt Travel Guide Paraguay. Bradt Travel Guides, 2010, s. 200-201. ISBN 9781841623153. [dostęp 2014-08-24]. (ang.)

Linki zewnętrzne[edytuj]