Jezioro Zagłębocze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jezioro Zagłębocze
Ilustracja
Jezioro Zagłębocze – plaża
Położenie
Państwo  Polska
Region Równina Łęczyńsko-Włodawska
Wysokość lustra 166,8 m n.p.m.
Morfometria
Powierzchnia 59,0 ha
Wymiary
• max długość
• max szerokość

942 m
798 m
Głębokość
• średnia
• maksymalna

7,3 m
23,3 m
Objętość 278,0 tys. m³
Położenie na mapie gminy Ludwin
Mapa konturowa gminy Ludwin, blisko górnej krawiędzi po prawej znajduje się owalna plamka nieco zaostrzona i wystająca na lewo w swoim dolnym rogu z opisem „Jezioro Zagłębocze”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po prawej znajduje się owalna plamka nieco zaostrzona i wystająca na lewo w swoim dolnym rogu z opisem „Jezioro Zagłębocze”
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa konturowa województwa lubelskiego, w centrum znajduje się owalna plamka nieco zaostrzona i wystająca na lewo w swoim dolnym rogu z opisem „Jezioro Zagłębocze”
Położenie na mapie powiatu łęczyńskiego
Mapa konturowa powiatu łęczyńskiego, blisko górnej krawiędzi znajduje się owalna plamka nieco zaostrzona i wystająca na lewo w swoim dolnym rogu z opisem „Jezioro Zagłębocze”
Ziemia51°25′50″N 23°01′27″E/51,430556 23,024167

Jezioro Zagłębocze[1]jezioro w woj. lubelskim, w powiecie łęczyńskim, w gminie Ludwin. Znajduje się pomiędzy dwiema wsiami Jagodno i Zamłyniec.

Jezioro Zagłębocze położone jest w bezpośrednim sąsiedztwie południowo-zachodniego krańca Garbu Włodawskiego, wchodzącego w skład Równiny Łęczyńsko-Włodawskiej[2]. Jezioro znajduje się w Poleskim Obszarze Chronionego Krajobrazu, w otulinie Poleskiego Parku Krajobrazowego.

Według pomiarów dokonanych w 1951 przez UMCS, powierzchnia Jeziora Zagłębockiego wynosi 59,0 ha, a objętość 278,0 tys. m³. Maksymalna głębokość zbiornika wynosi 23,3 m, a średnia głębokość 7,3 m. Lustro powierzchni jeziora znajduje się na wysokości 166,8 m n.p.m. Wymiary jeziora to 942 m na 798 m[2].

W 2005 roku jezioro uzyskało II kategorię podatności na degradację, a warunki sanitarne odpowiadały wymaganiom I klasy czystości[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Komisja Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych: Hydronimy. Izabella Krauze-Tomczyk, Jerzy Ostrowski (oprac. red). T. 1. Cz. 2: Wody stojące. Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006. ISBN 83-239-9607-5.
  2. a b c Komunikat o stanie czystości i podatności na degradację jezior badanych w 2005 roku. Chełm: Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska w Lublinie Delegatura w Chełmie, 2006, s. 108, 118.