Równina Łęczyńsko-Włodawska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Równina Łęczyńsko-Włodawska
845.16 Równina Łęczyńsko-Włodawska.png
Megaregion Niż Wschodnioeuropejski
Prowincja Niż Wschodniobałtycko-Białoruski
Podprowincja Polesie
Makroregion Polesie Zachodnie
Mezoregion Równina Łęczyńsko-Włodawska
Zajmowane
jednostki
administracyjne
Polska:
- woj. lubelskie

Równina Łęczyńsko-Włodawska (Pojezierze Łęczyńsko-Włodawskie) jest częścią Polesia Zachodniego. Stanowi największy w Polsce zespół łąkowy. Ta kraina jezior, bagien i lasów charakteryzowała się przyrodą zachowaną w niezmienionym stanie do lat 1970., kiedy podjęto próby melioracji i osuszania znacznej części terenów. Jeziora pochodzenia krasowego zajmują ponad 27 km2 powierzchni.

Na Pojezierzu znajduje się utworzony w 1990 roku Poleski Park Narodowy.

Nad niektórymi z jezior istnieją dobre warunki do wypoczynku. Najbardziej znanym miejscem na Pojezierzu jest jezioro Białe Włodawskie, nad którym leży miejscowość wypoczynkowa Okuninka.

Wybrane jeziora pojezierza Łęczyńsko-Włodawskiego
nazwa powierzchnia głębokość max.
Jezioro Białe Włodawskie 106,4 ha 33,6 m
Jezioro Bialskie 31,7 ha 18,2 m
Łukcze 56,5 ha 8,9 m
Jezioro Zagłębocze 59 ha 23,3 m

Informacje o stanie czystości jezior