Joanna Aragońska (1478-1518)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Joanna Aragońska
królowa Neapolu
Okres panowania od 1496
do 7 września 1496
Jako żona Ferdynanda II
Dane biograficzne
Dynastia Trastamara
Data urodzenia 15 kwietnia 1479
Data śmierci 27 sierpnia 1518
Ojciec Ferdynand I
Matka Joanna Aragońska
Mąż Ferdynand II

Joanna Aragońska (ur. 15 kwietnia 1479, zm. 27 sierpnia 1518) – królowa Neapolu poprzez małżeństwo ze swym bratankiem Ferdynandem II.

Joanna urodziła się w Neapolu jako córka króla Ferdynanda I i jego drugiej żony Joanny Aragońskiej, przez co była przyrodnią siostrą Alfonsa II i Fryderyka IV.

W 1496 roku siedemnastoletnia Joanna wyszła za dwudziestosiedmioletniego Ferdynanda II, syna jej przyrodniego brata Alfonsa II, który zmarł jeszcze w tym samym roku 7 września, pozostawiając swój tron przyrodniemu bratu Joanny Fryderykowi.[1] Wkrótce dołączyła do przebywającej w Castel Capuano swojej matki, również Joanny gdzie prowadziły razem otworzyły salon literacki, w którym spotykali się poeci pochodzenia hiszpańskiego. Około roku 1500 zamieszkała z nimi powracająca z Pragi była żona króla Węgier i Czech Macieja Korwina Beatrycze Aragońska, córka z pierwszego małżeństwa Ferdynanda I, króla Neapolu i kuzynka Joanny. W tym też czasie sporo mówiono o romansie Joanny z Janem Kastriotą - synem bądź wnukiem Skanderbega.[2]

Niedoszła królowa Anglii[edytuj]

Król Anglii Henryk VII po śmierci swojej żony Elżbiety 14 lutego 1503 roku miał czterdzieści osiem lat i wkrótce zaczął rozglądać się za nową żoną i z polecenia królowej Aragonii Izabeli I zainteresował się jej wciąż jeszcze młodą kuzynką Joanną. Izabela I chciała odwieść Henryka VII od małżeństwa z jej niedawno owdowiałą córką Katarzyną (żoną syna Henryka Artura). Henryk VII wysłał swoich ambasadorów do Neapolu w 1505 roku by przekazali mu wiadomości o wyglądzie Joanny.

Króla interesowało wszystko: kolor włosów, stan zębów wybranki, rozmiar i kształt nosa, a nawet to czy ma włoski nad górną wargą oraz jakiego rozmiaru i kształtu są jej piersi. Według odpowiedzi ambasadorów „Pani Joanna jest piękną i wdzięczną kobietą o pięknym obliczu, jasnych, miękkich i długich włosach i pełnej, dużej piersi, co jest prawdą jeśli można wierzyć modzie panującej na neapolitańskim, gdzie suknie są obszerne i pełne haftów.”[3]

Raport ambasadorów zadowolił króla, ale planowane małżeństwo nie doszło do skutku z powodów politycznych i finansowych.

Joanna zmarła w niespełna rok po śmierci swojej matki 27 sierpnia 1518 roku na pustoszącą wówczas Neapol zarazę.

Przypisy

  1. K. Chłędowski: Historie neapolitańskie str. 74
  2. K. Chłędowski: Historie neapolitańskie str. 74-75
  3. F. Bacon: Henryk VII str. 380

Bibliografia[edytuj]

  • Kazimierz Chłędowski: Historie neapolitańskie, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1959