John William Dawson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
John William Dawson

John William Dawson (ur. 30 października 1820 w Pictou w Nowej Szkocji, zm. 20 listopada 1899 w Montrealu[1]) – kanadyjski geolog i przyrodnik.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył studia na Uniwersytecie Edynburskim[2]. Swoją karierę naukową rozpoczynał u boku Charlesa Lyella[3]. Badał geologię Nowej Szkocji, poświęcając temu tematowi wydaną w 1855 roku pracę Acadian Geology[1]. W roku 1855 został powołany na rektora McGill University, znacząco przyczyniając się do ugruntowania pozycji tej uczelni[3]. Piastował także urząd prezydenta Royal Society of Canada i Geological Society of America. Jako jedyny został wybrany prezydentem zarówno amerykańskiej (1882) jak i brytyjskiej (1887) Association for the Advancement of Science[3]. W 1884 roku otrzymał od królowej Wiktorii tytuł szlachecki[3].

Dawson był głęboko wierzącym prezbiterianinem i, z powodów religijnych, odrzucał darwinowską teorię ewolucji. Uważał, iż zadaniem nauki jest objaśnianie i wysławianie stwórczego dzieła Boga[3]. W roku 1859 opisał Psilophyton, jedną z pierwszych odkrytych roślin lądowych z okresu dewonu[1]. W 1865 roku dokonał błędnego zidentyfikowania nieorganicznego pochodzenia struktury skalnej jako najstarszego kopalnego śladu życia na Ziemi i nadał mu nazwę gatunkową Eozoon canadense. Błąd Dawsona został odkryty dopiero po trzydziestu latach[3].

Jego synem był George Dawson, podobnie jak ojciec geolog i przyrodnik[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Sir John William Dawson (ang.). Encyclopaedia Britannica. [dostęp 2014-11-04].
  2. a b Alexander E. Gates: A to Z of Earth Scientists. New York: Facts on File, 2003, s. 65-67.
  3. a b c d e f J. William Schopf: Kolebka życia. O narodzinach i najstarszych śladach życia na Ziemi. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006, s. 24-28.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]