Prezbiterianizm

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Knox Presbyterian Church - kościół prezbiteriański w Woodstock

Prezbiterianizm lub Kościół Prezbiteriański – część protestanckich kościołów reformowanych. Władze w kościołach sprawują wybierani przez wiernych starsi. Kościoły Prezbiteriańskie zaczęły rozprzestrzeniać się w XVI wieku, impulsem do tego była reformacja zapoczątkowana przez Marcina Lutra w 1517 roku. Głównym propagatorem był John Knox, który był Szkotem, studiował on z Janem Kalwinem w Genewie.

Kościół Prezbiteriański w Ameryce został przeszczepiony ze Szkocji i Irlandii. Pierwszy amerykański zbór Prezbiteriański został zorganizowany w Filadelfii w 1706 roku. Pierwsze Walne Zgromadzenie Prezbiteriańskiego Kościoła w Stanach Zjednoczonych Ameryki, odbyło się w tym samym mieście w 1789 roku. Zgromadzenie zostało zwołane przez pastora Johna Witherspoona.

Główne kościoły prezbiteriańskie to: Kościół Szkocji (w Szkocji kościół narodowy), Kościół Prezbiteriański USA. Za początek ruchu przyjmuje się ogłoszenie tzw. Księgi Dyscypliny w 1560 r. na powszechnym zgromadzeniu Kościoła Szkockiego. Ogłoszona w niej doktryna:

  • znosiła urząd episkopalny oraz tworzyła urząd ministra (pastora) i prezbitera, czyli starszego
  • głosiła hasła "oczyszczenia" Kościoła anglikańskiego

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]