jota Aquilae

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
jota Aquilae
ι Aql
Dane obserwacyjne (J2000)
Gwiazdozbiór Orzeł
Rektascensja 19h 36m 43,276s
Deklinacja −01° 17′ 11,76″
Paralaksa (π) 0,00834 ± 0,00079[1]
Odległość 391 ± 41 ly
120 ± 13 pc
Wielkość obserwowana 4,36[1]m
Ruch własny (RA) −0,87 ± 0,79[1] mas/rok
Ruch własny (DEC) −20,39 ± 0,37[1] mas/rok
Prędkość radialna −21,4 ± 4,1[1] km/s
Charakterystyka fizyczna
Typ widmowy B5 III[1]
Masa 4,3 M[2]
Promień 3,6 R[2]
Jasność 445[2] L
Okres obrotu <2,5 d[2]
Prędkość obrotu 73[2] km/s
Temperatura 14 020[2] K
Alternatywne oznaczenia
Oznaczenie Flamsteeda: 41 Aql
2MASS: J19364328-0117118
Bonner Durchmusterung: BD−01°3782
Boss General Catalogue: GC 27103
Katalog Henry’ego Drapera: HD 184930
Katalog Hipparcosa: HIP 96468
Katalog Jasnych Gwiazd: HR 7447
SAO Star Catalog: SAO 143597
Al Thalimain Posterior

jota Aquilae (ι Aql) – gwiazda w gwiazdozbiorze Orła, znajdująca się w odległości około 391 lat świetlnych od Słońca.

Nazwa[edytuj]

Gwiazda ta dzieli z pobliską lambda Aquilae tradycyjną nazwę Al Thalimain, która pochodzi od arabskiego ‏الثالمين‎ al-thalīmain, „dwa strusie”. Dla odróżnienia, do nazwy joty Aquilae dodaje się łaciński człon Posterior, „tylna”, jako że wschodzi na niebie później od lambdy[2][3].

Charakterystyka[edytuj]

Jest to błękitna gwiazda należąca do typu widmowego B5, sklasyfikowana jako olbrzym, ale będąca raczej wciąż gwiazdą ciągu głównego. Ma temperaturę 14 020 K i emituje 445 razy więcej promieniowania niż Słońce, ma 3,6 razy większy promień i 4,3 razy większą masę. Te własności wskazują, że jest to wciąż młoda gwiazda, w której jądrze wciąż trwa synteza wodoru w hel (przy takiej masie etap ten trwa 140 milionów lat)[2].

Gwiazda ma także optycznego towarzysza o obserwowanej wielkości gwiazdowej 13m, odległego o 45,4 sekundy kątowej (pomiar z 2010 r.)[4]. Gwiazdy jednak oddalają się w dużym tempie, dowodząc, że ich sąsiedztwo na niebie jest tylko przypadkowe[2].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy[edytuj]

  1. a b c d e f Jota Aquilae w bazie SIMBAD (ang.)
  2. a b c d e f g h i Jim Kaler: AL THALIMAIN POSTERIOR (Iota Aquilae) (ang.). STARS, 2008-11-07. [dostęp 2017-06-01].
  3. Richard Hinckley Allen: Star Names Their Lore and Meaning. Nowy Jork: Dover Publications Inc., 1963, s. 61. ISBN 0486210790. (ang.)
  4. Mason et al.: WDS J19367-0117A. W: The Washington Double Star Catalog [on-line]. VizieR, 2014.