Julius von Haast

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Julius von Haast
sir Johann Franz von Haast
Julius von Haast
Data i miejsce urodzenia 1 maja 1824
Bonn
Data i miejsce śmierci 16 sierpnia 1887
Christchurch
Zawód geolog
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Julius von Haast (ur. 1 maja 1824 w Bonn, zm. 16 sierpnia 1887 w Christchurch) – niemiecki geolog.

Haast urodził się w Królestwie Prus. Uczył się w Bonn i w Kolonii, następnie studiował na Uniwersytecie Bonn, gdzie poświęcił się geologii i mineralogii. W 1858 roku odbył podróż do Nowej Zelandii, by oszacować przydatność tego terytorium dla niemieckich emigrantów. Wkrótce później poznał Ferdinanda von Hochstettera i współpracował z nim w jego badaniach.

Następnie podjął ofertę nowozelandzkich prowincji Nelson i Canterbury, które zwróciły się o przebadanie geologiczne swoich obszarów. W prowincji Nelson odkrył pokłady złota i węgla. Wykonał także badania w zakresie występowania moa i innych wymarłych ptaków nielotnych.

Był twórcą Canterbury Museum w Christchurch, którego dyrektorem był i które uczynił jednym z najbogatszych muzeów na półkuli południowej. Na University of Canterbury pełnił funkcję profesora geologii. W 1867 roku został wybrany członkiem Royal Society. W 1875 roku otrzymał dziedziczny tytuł szlachecki od cesarza austriackiego, a od królowej brytyjskiej w roku 1886.

Zmarł wkrótce po powrocie do Christchurch w 1887 roku i został pochowany na cmentarzu kościoła Holy Trinity w Christchurch.

Haast nazwał na cześć Franciszka Józefa lodowiec w Nowej Zelandii, natomiast na cześć Haasta zostało nazwane kilka miejsc w Nowej Zelandii (Przełęcz Haasta, Haast River, miasto Haast). Haast był także pierwszym badaczem kości wymarłego gatunku orła, nazwanego później orłem Haasta.

Był mężem Mary Dobson, miał czterech synów i córkę.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]