Orzeł Haasta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Orzeł Haasta
Harpagornis moorei
Haast, 1872
Orzeł Haasta atakuje moa
Orzeł Haasta atakuje moa
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd szponiaste
Rodzina jastrzębiowate
Rodzaj Harpagornis
Gatunek orzeł Haasta

Orzeł Haasta (maor. Te Hoikoi lub Te Pouakai, łac. Harpagornis moorei syn. Harpagornis assimilis syn. Hieraaetus moorei) − gatunek dużego, wymarłego ptaka drapieżnego z rodziny jastrzębiowatych (Accipitridae), zamieszkujący niegdyś Nową Zelandię. Jedyny przedstawiciel rodzaju Harpagornis.

Cechy gatunku[edytuj]

Najcięższy znany orzeł, jaki kiedykolwiek występował na Ziemi. Charakteryzował się potężnymi szponami, wąską czaszką i stosunkowo krótkimi skrzydłami, co sugeruje, że był to ptak leśny. Samice były cięższe od samców.

Wymiary średnie[edytuj]

  • długość ciała: do 130 cm
  • rozpiętość skrzydeł – maksymalnie do 260 cm
  • masa
    • samce ok. 10 kg
    • samice ok. 13 kg

Rozmnażanie[edytuj]

Nie odnaleziono jak dotąd szczątków gniazd, jaj czy piskląt orła Haasta, jednak przypuszcza się, że sposób rozmnażania nie odbiegał zbytnio od innych dużych jastrzębiowatych.

Pożywienie[edytuj]

Głównie nielotne ptaki. Szacuje się, że masa ofiar wahała się w granicach od 1 do 200 kg, a najczęstszą ofiarą nie były, jak się powszechnie sądzi, moa, a nielotne kaczki Euryanas finschi, znane również pod nazwą Chenonetta finschi. Prawdopodobnie żywił się również padliną. Przypuszczalnie gdy zaczęło brakować wielkich ptaków, którymi się żywił, polował na przybyłych do Nowej Zelandii Maorysów[1][2].

Wymarcie[edytuj]

Gatunek wymarł około roku 1400, choć niektórzy twierdzą, że widywano go również w XIX wieku. Prawdopodobną przyczyną wymarcia było wytępienie wielkich nielotnych ptaków (w tym przedstawicieli rodziny moa), głównego składnika pożywienia orła Haasta, oraz bezpośrednie polowania. Współcześnie najbliższym krewnym orła Haasta jest orzełek włochaty (Hieraaetus pennatus), z którym miał wspólnego przodka około milion lat temu, a nie, jak wcześniej sądzono, orzeł australijski (Aquila audax).

Przypisy

  1. Paul Rodgers: Maori legend of man-eating bird is true (ang.). Independent, 2009-09-14. [dostęp 2016-08-06].
  2. Dan Nosowitz: These Massive Extinct Eagles Could Have Carried Off That Toddler's Dad (ang.). PopSci.com, 2012-12-19. [dostęp 2016-08-06].

Linki zewnętrzne[edytuj]