Kaido Külaots

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kaido Külaots
Kaido Kulaots 2013.jpg
Kaido Külaots, Warszawa 2013
Państwo  Estonia
Data i miejsce urodzenia 28 lutego 1976
Parnawa
Tytuł szachowy arcymistrz (2001)
Ranking FIDE 2558 (01.02.2015)
Miejsce w kraju 1
Gnome-go-next.svg Estońscy arcymistrzowie szachowi

Kaido Külaots (ur. 28 lutego 1976 w Parnawie) – estoński szachista i trener szachowy (FIDE Instructor od 2014), arcymistrz od 2001 roku.

Kariera szachowa[edytuj | edytuj kod]

Do ścisłej czołówki estońskich szachistów należy od drugiej połowy lat 90. XX wieku. Wielokrotnie reprezentował Estonię w turniejach drużynowych, m.in.: siedmiokrotnie na olimpiadach szachowych (w latach 1998, 2000, 2002, 2004, 2006, 2008, 2010)[1] oraz trzykrotnie na drużynowych mistrzostwach Europy (w latach 2003, 2005, 2007)[2]. Jest wielokrotnym medalistą indywidualnych mistrzostw Estonii[3], w tym siedmiokrotnie złotym (1999, 2001, 2002, 2003, 2008, 2009, 2010)[4] oraz dwukrotnie srebrnym (2004, 2007[5]).

Po odzyskaniu przez Estonię niepodległości w 1991 r. wielokrotnie reprezentował swój kraj na mistrzostwach świata i Europy juniorów w różnych kategoriach wiekowych. Największy sukces w tych rozgrywkach osiągnął w 1993 r. w Bratysławie, gdzie podzielił I-III m. w MŚ do lat 18 (zwyciężył wówczas Zoltán Almási przed Wasilijem Jemielinem). W 1997 r. podzielił III m. (za Dorianem Rogozenko i Karelem van der Weide, z Petrem Hábą, Mathiasem Womacką, Peterem Endersem i Giennadijem Timoszczenko) w otwartym turnieju w Chemnitz, natomiast w 2000 podzielił II m. (za Wasilijem Jemielinem, z Gieorgijem Timoszenko, Artiomem Smirnowem i Wiktorem Gawrikowem) w memoriale Paula Keresa w Tallinnie oraz podzielił III m. (za Jaanem Ehlvestem i Aloyzasem Kveinysem) w turnieju strefowym (eliminacji mistrzostw świata) w Mežezers (dogrywkę o awans do turnieju o mistrzostwo świata w New Delhi przegrał 1½ - 2½ z Mihhailem Rõtšagovem).

W kolejnych latach odniósł szereg międzynarodowych sukcesów, m.in. w:

Najwyższy ranking w karierze osiągnął 1 lipca 2011 r., z wynikiem 2609 punktów zajmował wówczas 1. miejsce wśród estońskich szachistów[9].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]