Oleg Korniejew

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Oleg Korniejew
Ilustracja
Oleg Korniejew, Warszawa 2013
Państwo  ZSRR
 Rosja
 Hiszpania
Data urodzenia 25 lipca 1969
Tytuł szachowy arcymistrz (1995)
Ranking FIDE 2590 (01.08.2014)
Miejsce w kraju 6
Gnome-go-next.svg Hiszpańscy arcymistrzowie szachowi

Oleg Korniejew, ros. Олег Анатольевич Корнеев (ur. 25 lipca 1969) – rosyjski szachista, reprezentant Hiszpanii od 2012[1], arcymistrz od 1995 roku.

Kariera szachowa[edytuj | edytuj kod]

Jest uznawany, obok Władimira Jepiszyna, za jednego z największych na świecie specjalistów od gry w turniejach otwartych, corocznie startując w kilkudziesięciu tego typu zawodach, w wielu z nich odnosząc zwycięstwa. Pierwsze sukcesy zaczął odnosić na początku lat 90. XX wieku. W 1992 podzielił II miejsce (za Vlastimilem Jansą) w turnieju w Hamburgu. W 1993 podzielił I lokatę w Werfen oraz ponownie w Hamburgu (wraz z Igorem Glekiem, Thomasem Lutherem i Lubomirem Ftaćnikiem). W kolejnych latach zwyciężył bądź podzielił I miejsce m.in. w Foment (1994), Mińsku (1995, wraz z m.in. Jurijem Szulmanem), Paryżu (1995, memoriał François Philidora), Moskwie (1996, memoriał Aleksandra Alechina, wraz z m.in. Wołodymyrem Małaniukiem), Sankt Petersburgu (1996, wraz z Siergiejem Rublewskim), Barcelonie (1996), Mondariz (1997, 1999, 2001), Elgoibarze (1997, 1999, 2000, 2001, 2002, 2005), Moskwie (1998, wraz z m.in. Konstantinem Sakajewem), Maladze (1998, 1999), Walencji (1998, 1999), A Coruñie (1999), La Bordecie (1999), Saragossa (1999), Vilagarcii (2000), Albacete (2000), Walencji (2001, wraz z Alfonso Romero Holmesem), Madrycie (2001), Reykjavíku (2002, wraz z Jaanem Ehlvestem), Cutro (2002, 2003 wraz z Robertem Zelčiciem), Cambados (2002), Padron (2002), Senden (2002, wraz z Konstantinem Landą), Benasque (2003 wraz z m.in. Pawłem Jaraczem, 2006), Salou (2003), Cappelle-la-Grande (2004, wraz z m.in. Jewgienijem Najerem), Solsonie (2004, wraz z m.in. Wołodymyrem Bakłanem), Le Touquet (2004), Barcelonie (2004, wraz Zhang Pengxiangiem i Tigerem Hillarpem Perssonem), Villa de Coria del Rio (2004, wraz z m.in. Iwanem Czeparinowem), La Rodzie (2005), Chalkidiki (2005, wraz z Normundesm Miezisem), Sitges (2005), Parle (2005), Alcoy (2005), Novej Goricy (2007, wraz z Ivanem Ivaniševiciem) i Sewilli (2007).

W 2012 r. zdobył w San Agustín brązowy medal indywidualnych mistrzostw Hiszpanii, natomiast w 2014 r. w Linares – brązowy medal indywidualnych mistrzostw państw iberoamerykańskich[2].

Reprezentant Hiszpanii w turniejach drużynowych, m.in.: na olimpiadzie szachowej (w roku 2012)[3] oraz na drużynowych mistrzostwach Europy (w roku 2013)[4].

Najwyższy ranking w dotychczasowej karierze osiągnął 1 kwietnia 2006 r., z wynikiem 2671 punktów zajmował wówczas 34. miejsce na liście światowej FIDE[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]