Kanał Dniepr-Bug

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy kanału Dniepr-Bug. Zobacz też: inne znaczenia Kanału Królewskiego.
Kanał Dniepr-Bug
Ilustracja
Państwo  Białoruś
Obwód  brzeski
Lata budowy 1775–1848
Długość 92,8 km
Początek
Akwen Muchawiec
Miejsce Kobryń
współrzędne 52°12′52″N 24°22′43″E/52,214444 24,378611
Koniec
Akwen Pina
Miejsce Duboja, 29 km od Pińska
współrzędne 52°02′10″N 25°37′09″E/52,036111 25,619167
Położenie na mapie obwodu brzeskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu brzeskiego
początek
początek
koniec
koniec
Położenie na mapie Białorusi
Mapa lokalizacyjna Białorusi
początek
początek
koniec
koniec
Kanał na mapie z czasów carskich
Główne drogi wodne II Rzeczypospolitej
Położenie kanału na dzisiejszym pograniczu białorusko-ukraińskim

Kanał Dniepr–Bug (biał. Дняпроўска-Бугскі канал, Dniaprouska-Buhski kanał; ros. Днепровско-Бугский канал, Dnieprowsko-Bugskij kanał; hist. Kanał Królewski) – kanał żeglowny na Białorusi, łączy Dniepr (w Pińsku, przez Pinę, dopływ Prypeci) z Wisłą (w Kobryniu, przez Muchawiec, dopływ Bugu), więc łączący Morze Czarne z Bałtykiem. Zbudowany w latach 1775–1848.

Pierwsza część kanału została zbudowana w latach 1775–1784 w czasach panowania króla Stanisława Augusta Poniatowskiego. We wrześniu 1784 roku król osobiście otworzył kanał dla żeglugi. Wówczas nadano mu nazwę Kanał Królewski.

Kanał zaczęły rozbudowywać władze rosyjskie w latach 1846–1848, chcąc połączyć Morze Czarne z Bałtykiem dla spławu głównie drewna i zboża, długości 92,2 km[potrzebny przypis]. W czasach II RP kanał był sukcesywnie remontowany (1929–1939). Zniszczony w czasie II wojny światowej, a następnie odbudowany.

Część śródlądowej drogi wodnej E40 z Gdańska Wisłą, z dotychczas nieustalonym przejściem na Bug i dalej przez Pinę, Prypeć, Dniepr do Limanu Dnieprzańsko-Buskiego i zachodnim brzegiem Morza Czarnego do Bosforu (E90). Obecnie ma głównie znaczenie turystyczne.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]