Kanał Gotyjski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kanał Gotyjski
Ilustracja
Śluza w pobliżu Karlsborga
Państwo  Szwecja
Lata budowy 1809–1832
Długość 190,5 km
Początek
Miejsce Sjötorp
Koniec
Miejsce Mem
Typ kanału żeglugowy
Śluzy 58
brak współrzędnych
Akwedukt na kanale

Kanał Gotyjski (szw. Göta Kanal) – najdłuższy śródlądowy kanał wodny Szwecji o długości 190,5 km, z czego 87 km to odcinki sztuczne. Kanał łączy Sjötorp nad jeziorem Wener z Mem nad Morzem Bałtyckim.

Kanał wyposażony jest w 58 śluz, które stopniowo różnicują poziom wody w kanale, aż do jego najwyższej wysokości 91,8 m n.p.m. nad jeziorem Viken. Jedne z ciekawszych to schody Carla-Johana – układ siedmiu połączonych śluz nad jeziorem Roxen.

W dwóch miejscach kanał biegnie akweduktami nad drogą szybkiego ruchu.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Koncepcja zbudowania kanału łączącego Morze Północne z Bałtykiem sięga początku XVI wieku, jednak budowa kanału została rozpoczęta dopiero w 1809 r. przez hrabiego Baltzara von Platen, oficera marynarki i ministra w rządzie króla Karola XIII. Inauguracja kanału miała miejsce w Mem, 26 września 1832 za panowania Karola XIV.

Kanał tracił stopniowo na znaczeniu handlowym począwszy od drugiej połowy XIX w., wraz z rozwojem kolei i transportu samochodowego. Dziś po kanale odbywają się rejsy wycieczkowe i stanowi on jedno z najpopularniejszych miejsc wypoczynkowych Szwecji. Przepłynięcie kanału zajmuje zwykle pięć do dziesięciu dni.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]