Kapitularz (architektura)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kapitularz, klasztor Blaubeuren

Kapitularz – jedno z pomieszczeń klasztornych, służące zakonnikom do zebrań, także sala zebrań kapituły kanoników.

Najczęściej usytuowany był w pobliżu prezbiterium lub przy krużganku w skrzydle wschodnim zabudowań klasztornych. Kapitularz obiegały wokół przyścienne drewniane ławy. Swym urozmaiconym układem przestrzennym i bogatym wystrojem architektonicznym wyróżniały się szczególnie w okresie gotyku.

Kwestią kontrowersyjną wśród naukowców jest istnienie kapitularzy na zamkach Zakonu Krzyżackiego, których funkcję pełniły zdaniem niektórych badaczy refektarze[1].

Przypisy

  1. Sławomir Jóźwiak, Janusz Trupinda, Krzyżackie zamki komturskie w Prusach. Topografia i układ przestrzenny na podstawie średniowiecznych źródeł pisanych, Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, Toruń 2012, ss.48,263,313 ISBN 978-83-231-2896-0

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]