Karabin SR 88

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
SR 88
Państwo  Singapur
Producent Chartered Industries of Singapure
Rodzaj karabin szturmowy
Historia
Prototypy druga połowa lat 80. XX wieku
Produkcja druga połowa lat 80. – lata 90. XX wieku
Dane techniczne
Kaliber 5,56 mm
Nabój 5,56 x 45 mm
Magazynek 30 nab.
Wymiary
Długość 970/746 mm (karabin)
780/556 mm (karabinek)
Długość lufy 459 mm (karabin)
Masa
broni 3,66 kg (karabin bez amunicji)
Inne
Prędkość pocz. pocisku 970 m/s (karabin)
Szybkostrzelność teoretyczna 650-850 strz/min

Singapore Rifle 88 (SR 88) – singapurski karabin szturmowy produkowany przez firmę Chartered Industries of Singapure w latach 90. XX wieku.

Historia konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

Firma Chartered Industries of Singapure produkowała w pierwszej połowie lat 80. doskonały karabin SAR-80. Jednak słaba sprzedaż tej broni spowodowała, że w drugiej połowie lat 80. postanowiono wprowadzić do produkcji nową konstrukcję. Zachowując większość mechanizmów karabinu SAR-80, wprowadzono wiele usprawnień mających polepszyć własności eksploatacyjne i ergonomię broni. Najbardziej widoczny był nowy kształt kolby i łoża, dzięki któremu poprawiła się ergonomia broni. Ułatwić obsługę miało też przeniesienie przycisku zwalniania magazynka z lewej na prawą stronę broni. Dodatkowo karabin SR 88 wyposażono w regulator gazowy i zaczep zatrzymujący zamek i suwadło w tylnym położeniu po opróżnieniu magazynka. Broń była produkowana w wersjach z kolbą składaną lub stałą, opracowano także karabinek z kolbą składaną (poszczególne odmiany nie miały odrębnych oznaczeń). SR 88 nie jest już produkowany.

Opis konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

Karabin SR 88 jest indywidualną bronią samoczynno-samopowtarzalną. Zasada działania oparta o wykorzystanie energii gazów prochowych odprowadzanych przez boczny otwór lufy. Tłok gazowy o krótkim ruchu przekazuje energię przez popychacz na suwadło. Ryglowanie przez obrót zamka w lewo (siedem rygli). Mechanizm spustowy kurkowy umożliwia strzelanie ogniem pojedynczym i seriami. Dźwignia przełącznika rodzaju ognia po lewej stronie broni. Zasilanie z dwurzędowych magazynków łukowych o pojemności 30 naboi (magazynki zaminne z magazynkami M16). Otwarte przyrządy celownicze składają się z muszki i celownika przeziernikowego. Broń jest wyposażona w nocne trytowe przyrządy celownicze. Kolba z tworzywa sztucznego, stała lub szkieletowa, składana na lewy bok komory zamkowej.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ireneusz Chloupek. Tanie, proste, niezawodne. „Komandos”. 1997. nr 7/8(61). s. str. 63-65. ISSN 0867-8669.