Broń samoczynno-samopowtarzalna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Broń samoczynno-samopowtarzalna - rodzaj broni automatycznej wyposażonej w mechanizm spustowy umożliwiający prowadzenie zarówno ognia pojedynczego, jak i seriami.

Zmiana rodzaju ognia jest możliwa dzięki wyposażeniu broni w przełącznik rodzaju ognia (np. FN FAL), spust dwuchodowy (np. PM-63), głębokości naciśnięcia spustu (np. 5,56 mm karabinek Steyr AUG - Austria) lub spust z dwoma wgłębieniami (np. MG 34). Niektóre wzory broni samoczynno-samopowtarzalnej są wyposażone w ogranicznik długości serii (np. kbk wz. 96 Beryl). Bronią samoczynno-samopowtarzalną są wszystkie pistolety automatyczne, większość karabinów automatycznych oraz niektóre pistolety maszynowe i rkm-y.

Bibliografia[edytuj]

  • Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak, 1994, Encyklopedia współczesnej broni palnej, Warszawa, WiS, ISBN 83-86028-01-7.