Karabin maszynowy DT

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Karabin maszynowy DT
DT tank machine gun TBiU 11.jpg
7,62 mm czołgowy karabin maszynowy DT
Dane podstawowe
Państwo  ZSRR[1]
Dane techniczne
Kaliber 7,62 mm[1]
Nabój nabój karabinowy Mosina[1]
Wymiary
Długość 1138 mm[1]
Długość lufy 605 mm[1]
Masa
broni 10 kg (z magazynkiem bez nabojów)
11,4 kg (z nabojami)[1]
Inne
Prędkość pocz. pocisku 840 m/s[1]
Szybkostrzelność teoretyczna 600 strz./min[1]
Szybkostrzelność praktyczna 100–120 strz./min[1]

Karabin maszynowy DT – 7,62 mm czołgowy karabin maszynowy konstrukcji radzieckiej[1].

Konstruktorem karabinu był Wasilij Diegtiariow. Prawie na każdym radzieckim czołgu i transporterze opancerzonym w latach II wojny światowej znajdowały się obok armat karabiny maszynowe typu DT, który jest skrótem nazwy „Diektiariewa Tankowoj”. Przystosowany do nabojów karabinowych Mosina[1]. Broń ta została skonstruowana w latach 1927–1929 na bazie ręcznego karabinu maszynowego DP i wprowadzona do uzbrojenia Armii Radzieckiej w 1929. Zasadniczo różniła się od pierwowzoru głównie budową elementów zewnętrznych związanych z odmiennymi warunkami użycia. Zamiast stałej kolby zamontowano wysuwaną kolbę metalową, usunięto osłonę lufy i tłumik płomienia[1]. Umocowany był w specjalnym jarzmie kulistym konstrukcji Gieorgija Szpagina pozwalającym na prowadzenie ognia we wszystkich płaszczyznach (w pionowej w granicach 20°, a w poziomie 30°). Zasilany był 63 nabojowym magazynkiem dyskowym w którym naboje ułożone były dośrodkowo w trzech warstwach. W czołgu T-34 znajdowało się 58 takich magazynków. Posiadał celownik przeziernikowy. Mógł być używany jako ręczny karabin maszynowy po wymontowaniu go z czołgu. Jego zmodernizowaną wersję oznaczono DTM[1].

W karabiny DT były wyposażone m.in. czołgi: T-60, T-70, KW-1, T34/76, T-34/85 oraz IS-2.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak: Encyklopedia współczesnej broni palnej (od połowy XIX wieku). Warszawa: Wydawnictwo „WIS”, 1994, s. 61. ISBN 83-86028-01-7.