Karol Teodor Wittelsbach
| Carl Theodor Herzog in Bayern | |
| |
| książę bawarski | |
| Dynastia | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
9 sierpnia 1839 |
| Data i miejsce śmierci |
30 listopada 1909 |
| Ojciec | |
| Matka | |
| Żona | |
| Dzieci |
z Zofią: |
| Odznaczenia | |
               .svg){kind=small}
| |
Karol Teodor Wittelsbach, niem. Carl Theodor Herzog in Bayern (ur. 9 sierpnia 1839 w Possenhofen, zm. 30 listopada 1909 w Kreuth) – książę Bawarii, okulista.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Syn księcia Maksymiliana Bawarskiego i księżniczki Ludwiki Bawarskiej. Jego siostrami były: cesarzowa Austrii Elżbieta Bawarska, Maria Zofia Bawarska, żona Franciszka II, króla Obojga Sycylii oraz Helena Karolina Wittelsbach, nazywana w rodzinie „Nene”.
Dzieciństwo i młodość
[edytuj | edytuj kod]Karol Teodor w rodzinnym gronie nazywany Gackl (Kogucik)[1] był człowiekiem wesołej natury, ulubionym synem swojej matki. Najbliższe stosunki spośród rodzeństwa łączyły go z siostrą Elżbietą, z którą spędzał wiele czasu na grach i zabawach. Już w bardzo młodym wieku zaczął wykazywać wszechstronne zainteresowania. Miał talent do wszystkiego, czego tylko się dotknął. Łatwo uczył się języków, celował w nauce, posiadał muzyczne uzdolnienia. Grał na fortepianie i skrzypcach[2]. Podobnie jak pozostałe rodzeństwo, dobrze jeździł konno i był doskonałym myśliwym. Miał zamiłowanie do różnych dyscyplin sportowych, zwłaszcza sportów wodnych[3].
Kariera wojskowa i dalsze losy
[edytuj | edytuj kod]Karol Teodor w wieku 14 lat wstąpił do armii bawarskiej. Zgodnie z życzeniem matki służył jako porucznik w czwartym pułku lekkiej kawalerii niedaleko domu. Po czterech latach służby, w której faktycznie nie uczestniczył, został przeniesiony do trzeciego pułku królewskiej artylerii[4]. Awansowany na oficera zapoznawał się ze sztuką wojenną, studiując taktykę i strategię[2]. Po zakończeniu służby studiował na Uniwersytecie Ludwika i Maksymiliana w Monachium, gdzie ukończył studia medyczne w 1880. Obronił doktorat. Słuchał wykładów profesora Arlta w Wiedniu oraz profesora Hornera w Zurychu. Praktykował w Monachium, Tegernsee i Merano. W 1875 został honorowym członkiem Bawarskiej Akademii Nauk.
Medycyna
[edytuj | edytuj kod]Karol Teodor został lekarzem z powołania. Początkowo wśród profesorów wyższych uczelni, w których kształcił się książę przeważała opinia, że podjął studia z nudów, aby robić coś dla zabicia czasu. Pracowitość, sumienność i samodyscyplina księcia wkrótce kazały zweryfikować ten pogląd. Noce i dnie poświęcał na naukę i działalność naukową. Pracował w szpitalu w Monachium, a jednocześnie przyjmował ubogich pacjentów. Prowadził badania. Opublikował studium pt. Badania akumulacji leukocytów w korze mózgu[5].
W 1895 otworzył w Monachium prywatną klinikę okulistyczną. Przeprowadził w niej 5000 operacji.
Małżeństwa i potomstwo
[edytuj | edytuj kod]11 lutego 1865 ożenił się z Zofią Wettyn, córką króla Saksonii Jana i Amelii Wittelsbach. Mieli jedną córkę, Amelię (1865–1912). Zofia zmarła 9 marca 1867.
28 kwietnia 1874 ożenił się z Marią Józefą Bragancą, córką króla Portugalii Michała I i Adelajdy. Para miała pięcioro dzieci:
- Zofię (1875–1957)
- Elżbietę Gabrielę (1876–1965), późniejszą królową Belgów
- Marię Gabrielę (1878–1912), późniejszą żonę księcia Rupperta, pretendenta do tronu Bawarii, Anglii i Szkocji
- Ludwika (1884–1968)
- Franciszka (1888–1912)
Odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]Odznaczenia księcia Karola Teodora to między innymi:
- Order Świętego Huberta
- Krzyż Zasługi Orderu Ludwika
- Krzyż Wielki Orderu Bertholda I (Badenia)
- Krzyż Wielki Orderu Henryka Lwa (Brunszwik)
- Krzyż Wielki Orderu Ludwika (Hesja)
- Krzyż Wielki Orderu Korony Wendyjskiej z koroną w rudzie (Meklemburgia)
- Order Orła Czarnego (Prusy)
- Komtur Orderu Hohenzollernów (Prusy)
- Order Korony Rucianej (Saksonia)
- Kawaler Orderu Wojskowego Świętego Henryka (Saksonia)
- Krzyż Wielki Orderu Sokoła Białego (Saksonia)
- Krzyż Wielki Orderu Korony Wirtemberskiej (Wirtembergia)
- Wielka Wstęga Orderu Leopolda (Belgia)
- Krzyż Wielki Orderu Świętego Karola (Monako)
- Order Złotego Runa (Austro-Węgry)
- Wielka Wstęga Orderu Sławy (Tunezja)
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Brigitte Hermann, Cesarzowa Elżbieta, Warszawa 1999, s. 71.
- ↑ a b Erika Bestenreiner, Sisi und ihre Geschwister, wyd. 2, Piper, Monachium 2003, s. 49.
- ↑ Sigrid-Maria Größing, Sisi und ihre Familie, Üeberreuter Verlag, Wiedeń 2005, s. 73.
- ↑ Sigrid-Maria Größing, op. cit., s. 74.
- ↑ Sigrid-Maria Größing, Sisi und ihre Familie, Überreuter Verlag, Wiedeń 2005, s. 82.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Brigitte Hermann, Cesarzowa Elżbieta, Warszawa 1999, ISBN 83-06-02755-8.
- Jean Des Cars, Ludwik II Bawarski, Teresa Jekielowa (tłum.), Warszawa: Państ. Instytut Wydawniczy, 1997, ISBN 83-06-02618-7, OCLC 177315161.
- Erika Bestenreiner, Sisi und ihre Geschwister, wyd. 2, Piper, Monachium 2003, ISBN 3-492-24006-2.
- Sigrid-Maria Größing, Sisi und ihre Familie, Überreuter Verlag, Wiedeń 2005, ISBN 3-8000-3857-9.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Strona księcia Karola Teodora. augenklinik-muenchen.de. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-05-07)].