Elżbieta Gabriela Bawarska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Elżbieta Gabriela Bawarska
ElisabethofBelgium.jpg
Królowa Belgów
Okres panowania od 17 grudnia 1909
do 17 lutego 1934
Żona Alberta I
Poprzedniczka Maria Henrietta Austriaczka
Następczyni Astrid Szwedzka
Dane biograficzne
Dynastia Wittelsbachowie
Urodzona 25 lipca 1876
w Possenhofen
Zmarła 23 listopada 1965
w Brukseli
Pochowana na cmentarzu Laeken
Ojciec Karol Teodor Wittelsbach
Matka Maria Józefa Portugalska
Mąż Albert I Koburg
Dzieci Leopold Royal Crown of Belgium (Heraldic).svg
Karol
Maria Józefa
Odznaczenia
Wielka Wstęga Orderu Leopolda (Belgia) Dama Orderu Królowej Marii Luizy (Hiszpania) Order Orła Białego Krzyż Walecznych (czterokrotnie)
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Elżbieta Gabriela Waleria Maria Wittelsbach (ur. 25 lipca 1876 w Possenhofen, zm. 23 listopada 1965 w Brukseli) – księżniczka Bawarii i królowa Belgów jako żona króla Alberta I. Matka króla Leopolda III.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Elżbieta, królowa Belgów

Córka Karola Teodora (Karl-Theodor), księcia Bawarii (wnuka króla Maksymiliana I Józefa) i jego żony – Marii Józefy, infantki portugalskiej. Urodziła się w Possenhofen w Bawarii. Była bratanicą cesarzowej Austrii, po której odziedziczyła swoje imię – Elżbiety Bawarskiej.

Elżbieta po raz pierwszy spotkała swojego przyszłego męża w Paryżu podczas ceremonii pogrzebowej swej ciotki, księżnej Sophie d'Alecon. W czasie pogrzebu nie mogła oderwać oczu od Alberta. Zaręczyny odbyły się 30 maja 1900. Po powrocie Elżbiety do Bawarii narzeczeni wymieniali płomienne listy.

2 października 1900 poślubiła Alberta, księcia Brabancji, następcę tronu Belgii. W 1909 jej mąż został królem, a ona została królową Belgów. Podczas I wojny światowej Elżbieta często odwiedzała linię frontu i finansowała szpitale polowe.

Po I wojnie światowej królowa, nadal bardzo elegancka w krótkich strojach, modnych w latach dwudziestych, kontynuowała swe działania – rozpoczęte w czasie wojny – mające na celu niesienie pomocy najbardziej potrzebującym. Uwielbiała muzykę, wychowywała dzieci w miłości do sztuki.

W 1934 król Albert zginął podczas wspinaczki górskiej, w belgijskiej części Ardenów, niedaleko miasta Namur.

Elżbieta wspierała sztukę i była znana ze swoich znajomości ze znanymi naukowcami, takimi jak np. Albert Einstein. Podczas niemieckiej okupacji Belgii, w latach 1940-1944, królowa używała swoich niemieckich znajomości i wpływów do ratowania setek Żydów od deportacji przez nazistów. Po wojnie została nagrodzona tytułem „Sprawiedliwy wśród Narodów Świata” przez rząd izraelski. Podczas lat 50, królowa podróżowała do Rosji, Chin i Polski – przez to zyskała miano „Czerwonej królowej”.

Królowa Elżbieta zmarła w Brukseli w wieku 89 lat. Została pochowana w krypcie królewskiej, na cmentarzu Laeken.

Dzieci Elżbiety i Alberta[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, 2008, s. 300
  2. Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 13 z 8.06.1922 r.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Maria Henrietta Austriaczka
Królowa Belgów
1909-1934
Następca
Astrid Szwedzka