Karolina Stachoń-Weit

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Karolina Stachoń-Weit
Narcyza
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 4 listopada 1895
Wola Wadowska (majątek Kądzielna), Austro-Węgry
Data i miejsce śmierci 1 maja 1987
Niedźwiada, Polska
Organizacja harcerska Związek Harcerstwa Polskiego
łączniczka i skarbniczka dębickiej komórki Szarych Szeregów
Okres sprawowania od 1940
do 1941
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Karolina Stachoń-Weit ps. Narcyza (ur. 4 listopada 1895 w Woli Wadowskiej, zm. 1 maja 1987 w Niedźwiadzie) – łączniczka i skarbniczka dębickich Szarych Szeregów w pierwszych latach II wojny światowej.

Była starszą siostrą pułkownika pilota Bolesława Feliksa Stachonia. Jej rodzicami byli Wojciech i Honorata Stachoń (z d. Dobrowolska), a jej mąż miał na imię Kazimierz.

Do 1919 ukończyła szkołę wydziałową w Rzeszowie i szkołę księgowości we Lwowie. W tym samym roku rozpoczęła pracę jako księgowa w Kasie Komunalnej w Dębicy. W 1940 została zaprzysiężona do działalności konspiracyjnej przez dowódcę dębickich Szarych Szeregów hm. Jana Kitę o pseudonimie „Samotny”. Przewoziła meldunki i pocztę konspiracyjną pomiędzy Dębicą a Krakowem, jako że dębicka komórka SzSz podlegała pod Ul Smok, czyli działającą w podziemiu Komendę Chorągwi Krakowskiej.

Została aresztowana w kwietniu 1941 na skutek „wsypy” w dębickich SzSz. Podczas przesłuchań w więzieniu w Dębicy była bita i torturowana. Następnie pod osłoną nocy przewieziono do Rzeszowa na Gestapo. W Rzeszowie przeprowadzono na niej zabieg chirurgiczny w niesanitarnych warunkach. W czerwcu przewieziono ją do więzienia Montelupich w Krakowie, a stamtąd kolejno do obozów koncentracyjnych w Ravensbrück i Hamburgu. Nosiła numer obozowy 73-96. Uzyskała wolność dzięki negocjacjom szwedzkiego hrabiego Folke Bernadotte w ramach akcji białe autobusy wiosną 1945, po czym wraz z innymi więźniarkami przeszła leczenie i rekonwalescencję w Szwecji. Wróciła do Polski w grudniu 1946 i podjęła pracę w w dawnej instytucji,a następnie w oddziale Kasy Komunalnej w Ropczycach. gdzie mieszkała do śmierci. Zmarła 4 maja 1987 – trzy dni po śmierci – Stachoń-Weit pochowano w Ropczycach.

Działaczka społeczna, odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski w 1981.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Janusz Krężel, „Szare Szeregi na terenie Dębicy”, Muzeum Regionalne w Dębicy 2009, 207 s.
  • Janusz Krężel, „Szare szeregi na terenie południowo-wschodniej Polski. T. 1: Konspiracja harcerek 1939–1945”, t. 1, Tarnów 1996, ​ISBN 83-87644-14-6​.