Kartusz (hieroglif)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<
Aa1G43I9G43
>

Kartusz faraona Cheopsa

Kartusz – w starożytnym Egipcie magiczna pętla-węzeł szen, oznaczająca „Uniwersum”. Dosłownie w języku egipskim "kartusz" to szenu, słowo o takim samym rdzeniu jak szeni "otaczać".

Pierwotnie kartusz to koło, w którym umieszczane było imię króla, wchodzące w skład Królewskiego Protokołu. Czy koło to oznaczało dysk solarny czy też "wszystko, co oznacza słońce", czyli świat, którym rządził faraon? Być może [1]obie interpretacje są prawidłowe. Bardzo wcześnie owo koło wydłużyło się, aby móc objąć całe imię władcy. Znane są bardzo rzadkie przykłady okrągłych kartuszy.

Pojawiają się jako podwójny sznur z zawiązanymi dwoma końcami czy pusta pieczęć.

Używano ich w celu identyfikacji władcy: papirusy, stele, reliefy w świątyniach, malowidła w grobowcach i w formie pieczęci (np. odciskane w świeżej zaprawie po zamknięciu królewskiego grobowca).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Guy Ratchet, Słownik cywilizacji egipskiej, 2004.