Przejdź do zawartości

Kasztel (budynek)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Kasztel w Szymbarku

Kasztel (łac. castellum) – w średniowieczu gród, zamek warowny lub nieduża twierdza[1][2], znajdujący się na terenie kasztelanii, siedziba kasztelana.

Historia

[edytuj | edytuj kod]

Siedzibą kasztelanii i kasztelanów najczęściej były grody, zamki warowne lub nieduże twierdze, nazywane też kasztelami[1], pełniły one funkcję reprezentacyjną, mieszkalną i obronną. Obiekty tego typu najczęściej można było spotkać w Polsce, Czechach i na Słowacji.

Nazwa „kasztel” często (szczególnie na Słowacji) służyła do opisywania renesansowego dworu obronnego[3]. Mianem kasztelu określane są na świecie również fortyfikacje z okresu Imperium rzymskiegocastellum.

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. a b kasztel – definicja, synonimy, przykłady użycia [online], sjp.pwn.pl [dostęp 2021-04-07] (pol.).
  2. kasztel, [w:] Encyklopedia PWN [dostęp 2024-05-21].
  3. Witold Szolginia: Architektura. Warszawa: Sigma NOT, 1992, s. 70. ISBN 83-85001-89-1.

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]