Kasztel (budynek)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kasztel (łac. castellum) – gród, zamek warowny lub nieduża twierdza[1], znajdujący się na terenie kasztelanii, siedziba kasztelana.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Siedzibą kasztelanii i kasztelanów najczęściej były grody, zamki warowne lub nieduże twierdze, nazywane też kasztelami[1], pełniły one funkcję reprezentacyjną, mieszkalną i obronną. Obiekty tego typu najczęściej można było spotkać w Polsce, Czechach i na Słowacji.

Nazwa „kasztel” często (szczególnie na Słowacji) służyła do opisywania renesansowego dworu obronnego[2]. Mianem kasztelu określane są na świecie również fortyfikacje z okresu Imperium rzymskiegocastellum.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b kasztel - definicja, synonimy, przykłady użycia, sjp.pwn.pl [dostęp 2021-04-07] (pol.).
  2. Witold Szolginia: Architektura. Warszawa: Sigma NOT, 1992, s. 70. ISBN 83-85001-89-1.