Kazimiera Niewiarowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kazimiera Niewiarowska
Ilustracja
Kazimiera Niewiarowska w Najpiękniejszej z kobiet, 1924
Data i miejsce urodzenia 1890
Warszawa
Data i miejsce śmierci 1 lipca 1927
Wilno
Aktywność 1911–1927
Leonard Winterowski, Akt aktorki Kazimiery Niewiarowskiej, 1923

Kazimiera Niewiarowska (ur. 1890, zm. 1 lipca 1927 w Wilnie) – polska śpiewaczka operetkowa.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Debiutowała w Kaliszu w 1911, później występowała w Warszawie. W latach 1915-1922 przebywała w Rosji. Po powrocie do Polski występowała na scenach warszawskich. Lata 20. XX w. były trudne dla operetki, publiczność zdobywano, adaptując pomysły zaczerpnięte z rewii. Artystka została zapamiętana ze względu na kontrowersyjne występy; w 1924 wystąpiła nago w sztuce Najpiękniejsza z kobiet, budząc falę emocji w warszawskiej prasie[1]. W sztuce Perły Kleopatry śpiewała arię z żywym wężem na szyi, w Mariecie zatańczyła tango na tacy umieszczonej na głowach statystów. Wystąpiła w kilku filmach: Ach te spodnie (1914) i Kiedy kobieta zdradza męża (1924).

25 grudnia 1925 roku otworzyła swój teatr w Warszawie przy ul. Jasnej (Teatr Niewiarowskiej). Pierwszą operetką wystawioną w tym teatrze była Księżniczka dolarów.

Zmarła w wyniku rozległych oparzeń, jakim uległa przypadkowo zapalając spirytus, którym czyściła suknię[2][3].

Kazimiera Niewiarowska spoczywa na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie[4].

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Spektakle teatralne[edytuj | edytuj kod]

  • 1912 – Piękny sen, Teatr Bagatela
  • 1912 – Żywe marionetki, Teatr Bagatela
  • 1912 – Wróg kobiet, Teatr Nowości
  • 1912 – Gri-Gri, Teatr Nowości
  • 1912 – Czerwona dama, Teatr Nowości
  • 1913 – Kochany Augustynek, Teatr Nowości
  • 1914 – Targ na dziewczęta, Teatr Nowości
  • 1914 – Zuza, Teatr Nowości
  • 1914 – Chwila szczęścia, Teatr Nowości
  • 1914 – Zuchwalec, Teatr Nowości
  • 1914 – Gdy noc zapadnie, Teatr Nowości
  • 1914 – Król skrzypków, Teatr Nowości
  • 1914 – Nitouche, Teatr Nowości
  • 1922 – Blondynka, Teatr Nowy
  • 1923 – Madame Pompadour
  • 1923 – Dorina, Teatr Nowy
  • 1924 – Wieszczka karnawału, Teatr Nowy
  • 1924 – Szalona Lola, Teatr Wodewil
  • 1924 – Najpiękniejsza z kobiet, Teatr Nowy
  • 1924 – Dolly, Teatr Nowości
  • 1924 – Pajac, Teatr Nowości
  • 1924 – Marietta, Teatr Nowości
  • 1924 – Marica, Teatr Nowości
  • 1925 – Księżniczka w masce, Teatr Nowości
  • 1925 – Słodki kawaler, Teatr Nowości

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]