Kazimierz Donimirski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Kazimierz Donimirski (ur. 6 stycznia 1880 w Ramzach Małych w pow. sztumskim, zm. 21 lutego 1947 w Sztumie) – działacz narodowy i społeczno-oświatowy na Powiślu.

Organizował kółka rolnicze, towarzystwa oświatowe, banki ludowe (np. Bank Ludowy w Sztumie w 1910 r.). Prezes okręgu Związku Polaków w Niemczech na Powiślu[1] i wiceprezes centrali w Berlinie, delegat na Polski Sejm Dzielnicowy w Poznaniu (1918), prezes i członek rady nadzorczej Banku Ludowego w Sztumie, prezes Warmińskiego Komitetu Plebiscytowego. W latach 1922-1934 prezes Związku Spółek Warmińskich na Powiślu, od 1923 członek rady nadzorczej Związku Polskich Spółdzielni w Niemczech.

W maju 1939 został przez hitlerowców pozbawiony majątku i wysiedlony z Niemiec do Polski. Wojnę przeżył pracując dorywczo w rolnictwie pod nazwiskiem Brochwicz. Współpracował z polską partyzantką w Puszczy Kampinoskiej. W 1945 wrócił do Sztumu, gdzie pracował w starostwie oraz założył spółdzielnię spożywców i spółdzielnię mleczarską.

Odznaczony Orderem Odrodzenia Polski.

Jego żona, Maria Donimirska z Rzepnikowskich (ur. 13 sierpnia 1890 w Lubawie, zm. 26 września 1942 pod Warszawą) przewodniczyła Towarzystwu Kobiet św. Kingi oraz Kołu Ziemianek.

Przypisy

  1. organizacja używała także nazwy: Związek Polaków Ziemi Malborskiej; od 1926 stanowiła formalnie samodzielny okręg IV Dzielnicy Związku Polaków w Niemczech

Bibliografia[edytuj]