Przejdź do zawartości

Kazimierz Ostrowski (malarz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Zobacz też: inne osoby nazywające się Kazimierz Ostrowski.
Kazimierz Ostrowski
Ilustracja
Kazimierz Ostrowski ok. 1975
Data i miejsce urodzenia

14 lutego 1917
Berlin, Niemcy

Data i miejsce śmierci

12 lipca 1999
Gdynia

Zawód, zajęcie

malarz, pedagog

Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Medal 40-lecia Polski Ludowej Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego
Odznaka honorowa „Zasłużonym Ziemi Gdańskiej”
Multimedia w Wikimedia Commons

Kazimierz Ostrowski „Kachu” (ur. 14 lutego 1917 w Berlinie, zm. 12 lipca 1999 w Gdyni) – polski malarz, pedagog. Profesor sztuk plastycznych[1].

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Berlinie, w rodzinie Adama (1884–1955) i Heleny (1892–1977), brat m.in. Zygmunta (1914–1999)[2]. W 1920 roku powrócił wraz z rodziną do Poznania. Po ukończeniu w roku 1931 szkoły powszechnej, praktykował w warsztacie swojego ojca, malarza pokojowego i twórcy szyldów reklamowych[3]. W 1934 roku ukończył naukę rzemiosła malarskiego i wraz z bratem Zygmuntem przeniósł się do Gdyni, gdzie wraz z bratem malował szyldy i nazwy statków (m.in. Kościuszko, Batory, Pułaski).

Po wybuchu II wojny światowej, 13 września 1939 roku osadzony w obozie koncentracyjnym Stutthof, skąd w roku 1940 został zwolniony i skierowany do prac przymusowych[2].

Po zakończeniu wojny w 1945 roku zgłosił się wraz z ojcem i dwoma braćmi do Urzędu Miejskiego w Gdyni, gdzie otrzymali zadanie zmiany nazw ulic i szyldów na budynkach urzędów i instytucji. W 1946 roku rozpoczął studia malarskie w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Sopocie w pracowni prof. Artura Nachta-Samborskiego i prof. Jacka Żuławskiego (dyplom uzyskał w 1952 roku). W 1949 roku otrzymał stypendium rządu francuskiego na studia w Paryżu i został uczniem słynnego malarza francuskiego Fernanda Legera. W 1950 roku wrócił do Gdyni. W latach 1964–1987 roku był wykładowcą w pracowni malarstwa sztalugowego w Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Gdańsku. W październiku 1981 roku otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego. W latach 1981–1984 był prodziekanem Wydziału Malarstwa i Grafiki.

W 1971 wykonał polichromię budynków Politechniki Gdańskiej, a w 1976 roku przy współpracy Zbigniewa Alkiewicza ścianę ceramiczną w Teatrze Muzycznym w Gdyni[4].

Swoje obrazy prezentował na 60 wystawach indywidualnych i zbiorowych.

W 1987 roku został członkiem honorowym Gdańskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuki[5].

Był mężem Haliny z domu Krywald (1923–1998), z którą miał córkę Honoratę po mężu Pilszyk (ur. 1953) i syna Wawrzyńca (1956–2013)[2].

Zmarł 12 lipca 1999 roku w swoim mieszkaniu i pracowni przy ulicy Abrahama 62 w Gdyni. Pochowany na cmentarzu Witomińskim (kwatera 52-5-18)[6].

Ordery i odznaczenia

[edytuj | edytuj kod]

Źródło[9]:

Nagrody i wyróżnienia

[edytuj | edytuj kod]
  • 1957 – I nagroda za malarstwo w I Ogólnopolskiej wystawie młodego malarstwa, rzeźby i grafiki
  • 1959 – Nagroda Artystyczna Miasta Gdyni
  • 1961 – Wyróżnienie Ministra Kultury i Sztuki w dziale malarstwa na wystawie malarstwa z cyklu „Dzieło Plastyczne XV-lecia PRL”[10]
  • 1963 – Doroczna Nagroda dla Plastyków Wybrzeża
  • 1964 – Nagroda Przewodniczącego Prezydium WRN w Gdańsku za twórczość w dziedzinie plastyki[11]
  • 1965 – Nagroda Ministra Kultury i Sztuki
  • 1966 – Nagroda Marynistyczna Szczecińskiego Towarzystwa Kultury
  • 1972 – Nagroda Prezydium WRN w Gdańsku
  • 1974 – Medal pamiątkowy Prezydium MRN w Gdyni za czynne zainteresowanie sprawami miasta
  • 1974 – Nagroda Prezydenta Miasta Gdyni za całokształt pracy twórczej
  • 1977 – Nagroda Rektora PWSSP w Gdańsku
  • 1980 – Nagroda Rektora PWSSP w Gdańsku
  • 1982 – Nagroda Ministra Kultury i Sztuki I stopnia
  • 1985 – Nagroda I stopnia Rektora PWSSP w Gdańsku
  • 1985 – Wyróżnienie honorowe na VI Biennale Sztuki Gdańskiej w BWA w Sopocie[12]
  • 1987 – Nagroda Ministra Kultury i Sztuki I stopnia
  • 1988 – Nagroda im. Jana Cybisa[13]
  • 1991 – Nagroda Wojewody Gdańskiego za osobowość Artysty-Pedagoga
  • 1995 – Nagroda Artystyczna Prezydenta Miasta Gdyni
  • 1998 – Nagroda Artystyczna Gdańskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuki

Źródło:[2][9].

Upamiętnienie

[edytuj | edytuj kod]

W lutym 2000 roku w Galerii 78 w Gdyni zorganizowana została przez przyjaciół i uczniów artysty wystawa; „Bez tytułu – pamięci profesora Kazimierza Ostrowskiego”.

W 2002 r. Zarząd Okręgu Gdańskiego ZPAP podjął uchwałę o przyznawaniu rokrocznie Nagrody im. Kazimierza Ostrowskiego za wybitne osiągnięcia w dziedzinie malarstwa. Nagroda ma charakter ogólnopolski. Decyzją Kapituły, w skład której wchodzą wybitni przedstawiciele świata sztuki i nauki, nagradzani są najwybitniejsi polscy malarze.

Na fasadzie domu, w którym mieszkał 26 października 2006 roku została odsłonięta pamiątkowa płyta z brązu.

Galeria

[edytuj | edytuj kod]
  • Kazimierz Ostrowski ok. 1960
    Kazimierz Ostrowski ok. 1960
  • Dom Kazimierza Ostrowskiego przy ul. Abrahama w Gdyni
    Dom Kazimierza Ostrowskiego przy ul. Abrahama w Gdyni
  • Tablica pamiątkowa na ścianie domu przy ul. Abrahama
    Tablica pamiątkowa na ścianie domu przy ul. Abrahama
  • Grób Kazimierza Ostrowskiego na cmentarzu Witomińskim
    Grób Kazimierza Ostrowskiego na cmentarzu Witomińskim
  • Grób rodziny Ostrowskich na cmentarzu Witomińskim w Gdyni
    Grób rodziny Ostrowskich na cmentarzu Witomińskim w Gdyni

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ Prof. Kazimierz Ostrowski, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2022-10-05].
  2. ↑ a b c d OSTROWSKI KAZIMIERZ, artysta plastyk, profesor Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych – Encyklopedia Gdańska [online], gdansk.gedanopedia.pl [dostęp 2025-09-04].
  3. ↑ Gabriela Zbirohowska-Kościa, Kazimierz Ostrowski – niepokorny i urzekający [online], Muzeum Gdynia, 22 marca 2022 [dostęp 2025-09-04].
  4. ↑ Józefa Wnukowa. U źródeł szkoły talentów i charakterów. „Gdański Rocznik Kulturalny”. Nr 10, s. 184, 1987. Gdańsk: Gdańskie Towarzystwo Przyjaciół Sztuki. [dostęp 2025-11-08]. 
  5. ↑ Miłosława Bukowska-Schielmann. Kronika życia kulturalnego Wybrzeża Gdańskiego 1987. Różne wydarzenia i imprezy. „Gdański Rocznik Kulturalny”. Nr 12, s. 313, 1989. Gdańsk: Gdańskie Towarzystwo Przyjaciół Sztuki. ISSN 0860-2492. [dostęp 2025-12-17]. 
  6. ↑ Cmentarze Komunalne w Gdyni [online], gdynia.grobonet.com [dostęp 2025-09-04].
  7. ↑ Odznaczenia państwowe i odznaki honorowe przyznane w latach 1977–1983. „Gdański Rocznik Kulturalny”. Nr 8, s. 338, 1985. Gdańsk: Gdańskie Towarzystwo Przyjaciół Sztuki. [dostęp 2025-10-24]. 
  8. ↑ Miłosława Bukowska-Schielmann. Kronika życia kulturalnego Wybrzeża Gdańskiego 1986. Różne wydarzenia i imprezy. „Gdański Rocznik Kulturalny”. Nr 11, s. 321, 1988. Gdańsk: Gdańskie Towarzystwo Przyjaciół Sztuki. ISSN 0860-2492. [dostęp 2025-12-12]. 
  9. ↑ a b Kazimierz Ostrowski [online], Zbrojownia Sztuki [dostęp 2025-09-04].
  10. ↑ Władysław Jackiewicz. Plastycy Wybrzeża Gdańskiego - 4. Dorobek artystyczny środowiska. „Gdański Rocznik Kulturalny”. Nr 1, s. 94, 1964. Gdynia: Plastycy Wybrzeża Gdańskiego - 4. Dorobek artystyczny środowiska. [dostęp 2025-10-01]. 
  11. ↑ Nagrody za twórczość plastyczną. „Litery”. nr 2 (38), s. 31, luty 1965. Gdańsk: Gdańskie Wydawnictwo Prasowe RSW „Prasa”. [dostęp 2025-09-04]. 
  12. ↑ Miłosława Bukowska. Kronika życia kulturalnego Wybrzeża Gdańskiego 1984–1985. Plastyka. Fotografika. „Gdański Rocznik Kulturalny”. Nr 10, s. 292, 1987. Gdańsk: Gdańskie Towarzystwo Przyjaciół Sztuki. [dostęp 2025-11-19]. 
  13. ↑ Miłosława Bukowska-Schielmann, Kronika życia kulturalnego Wybrzeża Gdańskiego 1988. Plastyka. Fotografika, „Gdański Rocznik Kulturalny”, Nr 13, 1990, s. 237, ISSN 0860-2492 [dostęp 2025-12-30].

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Kazimierz_Ostrowski_(malarz)&oldid=78777325”