Keith Caldwell

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Keith Caldwell
Grid
25 zwycięstw
ilustracja
Generał brygady
Data i miejsce urodzenia 18 listopada 1895
Wellington, Nowa Zelandia
Data i miejsce śmierci 16 października 1980
Auckland, Nowa Zelandia
Przebieg służby
Lata służby od 1914
Siły zbrojne RAF roundel.svgRoyal Flying Corps
RAF roundel.svgRoyal Air Force
Roundel of New Zealand.svgRoyal New Zealand Air Force
Jednostki 8 Squadron, 60 Squadron, 74 Squadron
Główne wojny i bitwy I wojna światowa, II wojna światowa
Odznaczenia
The Most Excellent Order of the British Empire Military Cross (Wielka Brytania) Distinguished Flying Cross belgijski Croix de Guerre (1914-1918)

Keith Logan Caldwell (ur. 16 października 1895, zm. 28 listopada 1980) – nowozelandzki as myśliwski z czasów I wojny światowej. Odniósł najwięcej zwycięstw powietrznych ze wszystkich pilotów myśliwskich Nowej Zelandii.

Służba podczas I wojny światowej[edytuj | edytuj kod]

W momencie rozpoczęcia I wojny światowej Keith Caldwell był już pilotem, ale służył w piechocie – terytorialnej obronie nowozelandzkiej. W kwietniu 1916 przybył do Anglii i wstąpił do Royal Flying Corps. Po odbyciu przeszkolenia myśliwskiego, 29 lipca 1916 otrzymał przydział do 8 Squadronu we Francji. Po odniesieniu pierwszego zwycięstwa na samolocie B.E.2d został w listopadzie przeniesiony do 60 Squadronu.

Do września 1917 zestrzelił jeszcze 7 samolotów latając na Nieuporcie 17. Następnie latał na S.E.5a i odniósł na nim 15 września swoje dziewiąte zwycięstwo. Od października 1917 do kwietnia 1918 przebywał w Anglii jako instruktor. Po powrocie do Francji objął dowodzenie 74 Squadronem. Przed końcem wojny Caldwell odniósł jeszcze 16 zwycięstw i przeżył kolizję powietrzną.

Okres międzywojenny i II wojny światowej[edytuj | edytuj kod]

Po wojnie wrócił do Nowej Zelandii, gdzie poślubił siostrę innego asa Frederica Gordona i wiódł spokojne życie farmera, aż do wybuchu II wojny światowej, w czasie której służył w Royal New Zealand Air Force. Dosłużył się stopnia Air Commodore i został odznaczony CBE.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Christopher F. Shores, Russell Guest: Above the trenches: a complete record of the fighter aces and units of the British Empire Air forces 1915-1920. London: Grub Street, 1990, s. 94. ISBN 0-948817-19-4.
  • The Aerodrome: Keith Logan Caldwell (lista zwycięstw) (ang.). [dostęp 26 czerwca 2009].