Kiki (literatura japońska)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kiki (jap. 記紀) – zwyczajowe, skrótowe określenie dwóch najstarszych kronik japońskich: Kojiki 古事記 (712 r., Kronika dawnych wydarzeń) i Nihon shoki 日本書紀 (720 r., Kronika japońska), utworzone z ostatnich znaków ich tytułów. Dzieła te, stworzone na chwałę japońskiego rodu cesarskiego, miały dowodzić jego boskiego pochodzenia. Wprowadzają oficjalny panteon bóstw sintoistycznych. W okresie Meiji kiki zostały podniesione do rangi ksiąg świętych.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]