Klucz wiolinowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Klucz wiolinowy (zwany również kluczem skrzypcowym) – znak graficzny umieszczany na drugiej linii pięciolinii i wyznaczający położenie nuty g1, który należy do grupy kluczy G.

Klucz W ubt.png
Rys. Pięciolinia z kluczem wiolinowym

Stosowany dla zapisu instrumentów i głosów wysokobrzmiących oraz przeważnie prawej ręki instrumentów klawiszowych (zapis dla lewej ręki odbywa się na kluczu basowym). W notacji wyższych dźwięków w kluczu wiolinowym używany jest przenośnik oktawowy. Zastępuje on zapis nut na liniach dodanych, który jako rzadziej spotykany, jest trudniejszy w odczycie.