Koło ratunkowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Koło ratunkowe
Wikimedia Commons
WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło koło ratunkowe w Wikisłowniku

Koło ratunkowe – przyrząd do ratowania tonącej osoby, używane na statkach lub w pobliżu zbiorników wodnych o niebezpiecznej głębokości, a także na terenach kąpielisk i pływalni. Wyróżniamy dwa rodzaje kół ratunkowych:

  • stosowane na śródlądziu
  • stosowane na morzu (muszą posiadać atest)

Atestowane koła ratunkowe poddawane są próbie nasiąkania polegającej na moczeniu obciążonego 15-kilogramowym ciężarem koła w wodzie. Koło uzyskuje atest, jeżeli po upływie 24 godzin nie tonie[1].

Wymiary atestowanych kół ratunkowych[2]:

  • ciężar 2,5 kg do 4 kg
  • średnica zewnętrzna 65 cm do 75 cm
  • średnica wewnętrzna 40 cm do 45 cm

Koło ratunkowe jest wykonane z lekkiego materiału (np. sprasowanego styropianu, pianki polietylenowej lub plastiku), co powoduje jego pływanie i utrzymywanie osoby ratowanej na powierzchni wody. Aby ułatwić odnalezienie osoby ratowanej, do części kół ratunkowych na statku przyczepiane są pławki świetlne lub świetlno-dymne, uruchamiane automatycznie. Część kół jest wyposażona w przywiązane linki, o długości nie mniej niż 30 m, które ułatwiają ratowanie osób znajdujących się w wodzie, w pewnej odległości od burty statku.

Koło ratunkowe najczęściej ma kształt zbliżony do torusa, z doczepioną linką pozwalającą na łatwe uchwycenie lub ciągnięcie przez ratownika; obszyte jest materiałem w jaskrawym, najczęściej pomarańczowym kolorze lub pomalowane na pomarańczowo albo czerwono.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

SOLAS Consolidated Edition 2004, IMO, ISBN 92-801-4138-X

Przypisy