Kołowa Szczerbina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kołowa Szczerbina
Ilustracja
Kołowa Szczerbina wśród podpisanych obiektów
Państwo  Słowacja
Pasmo Tatry, Karpaty
Sąsiednie szczyty Skrajna Kołowa Czubka, Modra Turnia
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Kołowa Szczerbina
Kołowa Szczerbina
Ziemia49°12′42,6″N 20°12′04,3″E/49,211833 20,201194

Kołowa Szczerbina (słow. Kolová štrbina, niem. Oberes Pflockseeschartl, węg. Felső Karótavi rés) – wąska przełęcz w głównej grani Tatr, w słowackiej części Tatr Wysokich. Znajduje się między Kołowym Szczytem na południowym zachodzie a Modrą Turnią na północy[1], tuż na południe od tej ostatniej[2].

W północno-wschodniej grani Kołowego Szczytu opadającej na Kołową Szczerbinę znajdują się Kołowe Czubki (Kolové zuby). Kolejno od wierzchołka masywu są to następujące turnie przedzielone przełęczami:

  • Zadnia Kołowa Czubka (Zadný kolový zub),
  • Pośrednie Kołowe Wrótka (Prostredné kolové vrátka),
  • Pośrednia Kołowa Czubka (Prostredný kolový zub),
  • Skrajne Kołowe Wrótka (Predné kolové vrátka),
  • Skrajna Kołowa Czubka (Predný kolový zub)[3][1].

Na północny zachód od przełęczy rozlega się Dolina Kołowa, do której opada głęboki żleb o długości ok. 350 m, w lecie długo zaśnieżony. Uchodzi on do Bździochowej Kotliny – górnego piętra doliny. Na południowy wschód z Kołowej Szczerbiny zbiega z kolei żleb do Doliny Jastrzębiej, w którym wyróżnia się dwa 30-metrowe progi skalne. Poniżej nich żleb staje się szerszy i łączy z drugim, który spada z sąsiedniej Modrej Ławki[1].

Na przełęcz nie prowadzą żadne szlaki turystyczne. Najdogodniejsza droga dla taterników wiedzie granią z Modrej Ławki przez Modrą Turnię. Wejście żlebami z sąsiednich dolin jest trudniejsze, stąd siodło nie jest używane jako połączenie między Doliną Kołową i Doliną Jastrzębią. Droga z Doliny Jastrzębiej jest trudna (III w skali UIAA), z Doliny Kołowej – częściowo bardzo trudna (IV) i niebezpieczna ze względu na kruche skały. Ta ostatnia droga jest jedną z dłuższych dróg śniegowo-skalnych w Tatrach. W korzystnych warunkach zimowych trasa z Doliny Jastrzębiej jest łatwiejsza niż w lecie[1].

Pierwsze wejścia:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część XXIII. Przełęcz Stolarczyka – Modra Ławka. Warszawa: Sport i Turystyka, 1983, s. 160–162, 222–224. ISBN 83-217-2472-8.
  2. Jarosław Januszewski, Grzegorz Głazek, Witold Fedorowicz-Jackowski: Tatry i Podtatrze, atlas satelitarny 1:15 000. Warszawa: GEOSYSTEMS Polska Sp. z o.o., 2005, s. 124. ISBN 83-909352-2-8.
  3. Endre Futó: Tatry Wysokie. Czterojęzyczny słownik nazw geograficznych. [dostęp 2013-10-03].