Kończyce Małe (Ostrawa)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Herb Ostrawy Kończyce Małe
Kunčičky

część miasta Ostrawy
Herb
Herb Kończyc Małych
Kuncicky kostel 20080131.jpg
Kościół pw. św. Antoniego Padewskiego
Miasto Ostrawa
Status część miasta
W granicach Ostrawy 1 lipca 1941
Powierzchnia 2,5057 km²
Ludność (2001)
 • liczba ludności
 • gęstość

1650
658,5 os./km²
Kod pocztowy 718 00
Położenie na mapie Ostrawy
Mapa lokalizacyjna Ostrawy
Kończyce MałeKunčičky
Kończyce Małe
Kunčičky
Położenie na mapie Czech
Mapa lokalizacyjna Czech
Kończyce MałeKunčičky
Kończyce Małe
Kunčičky
Ziemia 49°48′31″N 18°18′13″E/49,808611 18,303611

Kończyce Małe[2] (cz. Kunčičky, przed 1924 również Malé Kunčice[3], niem. Klein Kuntschitz) – jedna z 37 części miasta statutarnego Ostrawy, stolicy kraju morawsko-śląskiego, we wschodnich Czechach. Jest to także jedna z 39 gmin katastralnych w jego granicach, która ma powierzchnię 250,57 ha[4]. Populacja w 2001 wynosiła 1650 osób[1], zaś w 2010 odnotowano 384 adresów[5].

Położona jest w granicach historycznego regionu Śląska Cieszyńskiego, na prawym brzegu Ostrawicy. Stanowi jedną z 8 części składających się na miejski obwód Śląskiej Ostrawy. Przed włączeniem w granice administracyjne Ostrawy w 1941 samodzielna gmina.

Demografia[1][edytuj | edytuj kod]

Rok 1869 1880 1890 1900 1910 1921 1930 1950 1961 1970 1980 1991 2001
Liczba ludności 477 755 1131 3380 4607 4508 4814 5639 4465 3098 2102 1531 1650

Historia[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy wzmiankowane zostały w 1380 roku[6]. i z początku nosiły nazwę Kończyce Nowe lub Kończyce Małe dla odróżnienia od starszych Kończyc Wielkich leżących na południe. W pierwszej połowie XVI w. wybudowano tu zamek, jednak 16 marca 1899 spalił się i nigdy go już nie odbudowano. Do 1673 miejscowość była częścią Ostrawy Śląskiej a następnie się usamodzielniła. W 1849 wraz z pobliskim Zamościem zostały ponownie włączono do Ostrawy Śląskiej, zaś w 1866 kolejny raz stanowiły samodzielną gminę.

Do połowy XIX wieku jej mieszkańcy trudzili się głównie rolnictwem. Pierwsza szkoła we wsi otworzona została w 1898. W tym samym roku rozpoczęto wydobycie węgla kamiennego w kopalni Alexander, dzięki czemu w latach 1890-1910 ludność powiększyła się o prawie 4000 osób. W 1926 kopalnię przyłączono do sąsiedniej kopalni Zárubek.

Według austriackiego spisu ludności z 1900 w 187 budynkach mieszkalnych w Kończycach Małych na obszarze 409 hektarów mieszkało 3380 osób. co dawało gęstość zaludnienia równą 826,4 os./km², z tego 3321 (98,3%) mieszkańców było katolikami, 36 (1,1%) ewangelikami a 23 (0,7%) wyznawcami judaizmu, 2155 (63,8%) było polsko-, 918 (27,2%) czesko- a 269 (8%) niemieckojęzycznymi[2]. Do 1910 liczba budynków wzrosła do 260 a mieszkańców do 4607, z czego 4568 było zameldowanych na stałe, 4352 (94,5%) było katolikami, 215 (4,7%) ewangelikami, 30 (0,7%) żydami a 10 (0,2%) innej religii lub wyznania. Znacznie zmieniły się proporcje deklarowanego w spisie języka: 3480 (75,5%) było czesko-, 890 (19,3%) polsko- a 198 (4,3%) niemieckojęzycznymi[7].

W 1920 roku miejscowość znalazła się w granicach Czechosłowacji, a w 1939 w granicach Protektoratu Czech i Moraw. 1 lipca 1941 roku gmina została przyłączona do Morawskiej Ostrawy. Spod administracji niemieckiej Kończyce Małe wydostały się wraz z dotarciem Armii Czerwonej 1 maja 1945 roku.

W 1928 wybudowano kościół pw. św. Antoniego Padewskiego, przy którym w 1945 erygowano samodzielną parafię rzymskokatolicką.

W 1948 w pobliżu kopalni Alexander rozpoczęto szeroko zakrojoną budowę parku rekreacyjnego dla mieszkańców miasta a otwarto go w 1950. W pobliżu umiejscowione jest również Zoo Ostrava.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Český statistický úřad: Historický lexikon obcí ČR 1869 - 2005 - 1. díl (cz.). 20 sierpnia 2008. [dostęp 2010-10-13]. s. 736-737.
  2. 2,0 2,1 Gemeindelexikon der im Reichsrate vertretenen Königreiche und Länder, bearbeitet auf Grund der Ergebnisse der Volkszählung vom 31. Dezember 1900, XI. Schlesien. Wien: 1906. (niem.)
  3. Hosák 1970, 473.
  4. Informace o katastrálním území Kunčičky (cz.). [dostęp 2010-10-13].
  5. Adresy v České republice (cz.). 2010-31-12. [dostęp 2010-31-12].
  6. Śląsk Cieszyński w średniowieczu (do 1528). Idzi Panic (redakcja). Cieszyn: Starostwo Powiatowe w Cieszynie, 2010, s. 312. ISBN 978-83-926929-3-5.
  7. Ludwig Patryn (ed): Die Ergebnisse der Volkszählung vom 31. Dezember 1910 in Schlesien. Troppau: 1912, s. 42-43. (niem.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Hosák, Rudolf Šrámek: Místní jména na Moravě a ve Slezsku I, A-L. Praha: Academia, 1970.